Τηλεόραση Κύδων: Μια ανάμνηση από το δεύτερο μου σπίτι…

Είναι ανάμεικτα τα συναισθήματα και οσο κι αν ο θόρυβος έχει κοπάσει, κάθε φορά που η μνήμη ανατρέχει στην εποχή της Τηλεόρασης Κύδων (έτσι όπως εγώ την έχω κλείσει μέσα μου), μια γλυκόπικρη γεύση με πλημμυρίζει.

 

Είναι η… χαρμολύπη που λέει ένας παλιός άλλα μπιστικός μου φίλος, τι περίεργη λέξη.

Χαρά, για τα χρόνια που πέρασα σε αυτό το τεράστιο σχολείο. Χωρίς αυτό η τοπική δημοσιογραφία, σίγουρα θα ήταν πολλή πιο φτωχή. Ευτυχώς όμως ο “Κύδωνας” υπήρξε και είχα την ευλογία να υπάρξω κι εγώ σε αυτόν.

Λύπη για τα πολλά “γιατί”. Για το άδοξο αλλά πλήρως αναμενόμενο φινάλε, για την στρατιά ανέργων, που ευτυχώς εδώ που τα λέμε οι περισσότεροι, όλο και κάπου βρήκαν να απασχοληθούν.

Οι καλοί άλλωστε, ακόμη κι αν αναγκαστούν λόγω συνθηκών να αλλάξουν “επαγγελματικό” αντικείμενο, δεν χάνονται! Αλλά και για εκείνη την πολλή μεγάλη “οικογένεια” που τόσα περάσαμε μαζί αλλά τελικά, κόντρα στα μεγάλα λόγια που ειπώθηκαν τότε στους διαδρόμους του καναλιού, σκορπίσαμε λες και δεν περάσαμε μια ολόκληρη ζωή μαζί!

Η Τηλεόραση Κύδων “βάφτηκε” μαύρη αλλά η ανάμνηση της, πάντα, σε όλους αυτούς που αποτέλεσαν την “ψυχή” της όλα αυτά τα χρόνια, θα παραμένει “ζωντανή” και πολύχρωμη μέσα στις καρδιές μας.

Δυο χρόνια μετά το λουκέτο, ελάχιστη σημασία έχει να κάνουμε οποιαδήποτε αναφορά στο τι “έφταιξε” ή στο ποιοι οδήγησαν το ιστορικό κανάλι της Κρήτης, στο “μαύρο”. Αυτό που πραγματικά έχει τεράστια αξία είναι τα μέλη της οικογένειας της τηλεόρασης Κύδων, να πούμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για ότι ζήσαμε, στο… δεύτερο σπίτι μας!

Φιλικά και Πάντα Καλοπροαίρετα

Ο “Κύριος Έπαρχος”

Για την υπογραφή… Θανάσης Παινεσάκης