ΤΑΔΕ Ε(Λ)ΦΗ.. Σήμερα ήταν μία καλή ημέρα σε μία δύσκολη ζωή…

E.X.

Γράφει η Έλφη Χαχλαδάκη

Μία πολύ μεγάλη αλήθεια είναι, ότι ζούμε σε μία πολύ δύσκολη και σκληρή εποχή, αποστειρωμένη από συναισθήματα και γεμάτη δυσκολίες.

Προσπαθώντας εμείς οι άνθρωποι να παρηγορίσουμε τους φίλους,τους οικείους μας ή τους ίδιους μας τους εαυτούς, συχνά υποστηρίζουμε ότι η ζωή είναι υπέροχη και πως δεν πρέπει να μιζεριάζουμε ή να παραπονιόμαστε για αυτήν.

Παρακάτω θα σας πω την δική μου προσωπική εκδοχή που (που όπως συνηθίζω να επισημαίνω σε κάθε σχεδόν άρθρο μου, δεν είναι απαραίτητο να την οικειοποιηθείτε)..

Το ότι η ζωή είναι υπέροχη, κατ’ εμέ, είναι μία εκδοχή που κρύβει μέσα της μία μορφή παιδικότητας και μη συνειδητοποίησης των πραγματικών δεδομένων.

Αρνούμαι προσωπικά να αποδεχτώ και να παραδεχτώ ως υπέροχο έναν κόσμο που ενώ εγώ, εσύ ή ο απέναντι πίνουμε τον καφέ μας σε μία καφετέρια, σε κάποια διπλανή μας χώρα, στον ίδιο χρόνο, πεθαίνει ένα αθώο παιδί από πόλεμο και σε κάποια λίγο πιο μακρινή χώρα, πεθαίνει ένα άλλο παιδί από ασιτία.

Αρνούμαι να παραδεχτώ ως υπέροχη μία ζωή στην οποία η ανθρωπότητα έχει επιβάλλει και έχει μετονομάσει ως “επιβίωση” το μίσος, την αδιαφορία, τα συμφέροντα(οικονομικά και προσωπικής ανέλιξης), την φθορά των ηθικών αξιών και των ανθρωπίνων σχέσεων.

Κάναμε μότο τη φράση “έτσι είναι ο κόσμος και δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε”, αντιθέτως όσο πιο σύντομα παραδεχτούμε τα δεδομένα του, τόσο πιο σύντομα θα μάθουμε να επιβιώνουμε μέσα σε αυτόν χωρίς να φλερτάρουμε με την κατάθλιψη.

Μάθαμε να ακούμε και να συμβουλεύουμε τη φράση, “πρόσεξε που εστιάζεις για να είσαι ευτυχισμένος/η”!!

Αλήθεια τώρα; Θα πρέπει δηλαδή ως άνθρωπος, να αρκεστώ στον καφέ που απολαμβάνω στο καθεστώς ειρήνης που έτυχε η χώρα μου να βιώνει και να μην με νοιάζει για το τi γίνεται στον κόσμο, γιατί αν με νοιάζει παραείμαι ευαίσθητη για τα αποδεκτά δεδομένα της κοινωνίας;

Τί λέτε κι εσείς..είναι ένας ωραίος τρόπος αυτός για να επιβιώνεις; Πάμε λίγο τώρα να παραδεχτούμε και μερικές αλήθειες με μία δόση ωριμότητας και συνάμα ενήλικης συνειδητοποίησης των πραγμάτων.

Η ζωή κατ’ εμέ, είναι δύσκολη.. αφόρητα δύσκολη. Είναι γεμάτη πληγές, μοναξιά, αδιαφορία, ψεύτικες ανθρώπινες σχέσεις, δήθεν έρωτες, ανισότητες, αδικία και αυτό δεν είναι μία απαισιόδοξη σκέψη, είναι απλώς η παραδοχή της πραγματικότητας.

Αν δεν παραδεχτούμε τα παραπάνω, τότε σίγουρα τα διαζύγια, οι φιλίες με άδοξο τέλος, τα συμφέροντα στον εργασιακό τομέα, οι κοινωνικές ανισότητες και μία πληθώρα άλλων και πολύ χειρότερων δεδομένων, συμβαίνουν στον κόσμο του ονείρου μας και όχι σε αυτόν που βιώνουμε τη ζωή μας.

Σε αυτήν τη ζωή, για να επιβιώσεις τελικά, χρειάζεται να κρύβεις μέσα σου λιγάκι Θεό κι αν είσαι τυχερός/η και σε φωτίσει με δύναμη και σωστές σκέψεις, μπορεί και να αντέξεις!! Το που θα εστιάσεις, για εμένα δεν έχει να κάνει με το να αδιαφορήσεις και να αποδεχτείς σιωπηλά αυτά που γίνονται στον κόσμο.

Έχει να κάνει με την ευγνωμοσύνη ως προς αυτά που έχεις τη δυνατότητα να απολαμβάνεις και ως προς τη δυνατότητα να μπορείς να βρίσκεσαι σε θέση να βοηθήσεις και κάποιους από τους συνανθρώπους σου να τα απολαμβάνουν.

Εάν λοιπόν σήμερα, μπόρεσες να ξυπνήσεις σε ένα ζεστό σπιτικό και σε ένα καθαρό κρεβάτι, εάν είχες να φας κάτι για πρωϊνό, μεσημεριανό και βραδινό, εάν μπόρεσες να πλύνεις το πρόσωπο και το σώμα σου με καθαρό νερό που μπορούσες και να το πιείς, εάν είχες ρούχα, παπούτσια και πιτζάμα να βάλεις, εάν μπόρεσες να περπατήσεις, να χαμογελάσεις, να απολαύσεις, εάν δεν συνέβει τίποτα δυσάρεστο σε εκείνους που αγαπάς ή σε εσένα τον ίδιο, εάν συνέβη κάτι δυσάρεστο και έχεις τη δυνατότητα με άρτιο μυαλό να το ξεπεράσεις, τότε ήταν μία ΚΑΛΗ ΗΜΕΡΑ..

Και οι καλές ημέρες, δεν χρειάζεται να είναι καλοκαιρινές ή ηλιόλουστες για να είναι καλές.

Δεν απαιτείται να είναι Παρασκευές ή Κυριακές για να είναι καλές, δεν χρειάζεται να ξοδεύεις πολλά λεφτά ή να ζεις με χλιδάτο τρόπο, να ντύνεσαι με φανταχτερά ενδύματα, να πίνεις, να διασκεδάζεις για να είναι καλές.

Εάν έχεις λίγο Θεό μέσα σου, αρκεί μία βόλτα στη φύση ή και στο τετράγωνο της γειτονιάς σου, αρκεί ένα αστείο ή μία συζήτηση με έναν φίλο σου (εάν έχεις έστω και έναν αληθινό είσαι ευλογημένος), αρκεί μία μικρή εκδρομή, ένα χάδι, μία αγκαλιά, μία καλή ταινία, ένα καλό βιβλίο, αρκεί μία σκέψη με τον ίδιο σου τον εαυτό που θα σε εξελίξει και θα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο για να έχεις μία όμορφη ημέρα..

Κι αν σήμερα είχες μία τέτοια ημέρα, ξάπλωσε γεμάτος ευγνωμοσύνη στο κρεβάτι σου και αύριο κάνε ότι μπορείς από το ελάχιστο που μπορείς, γιατί κάποιοι άλλοι άνθρωποι παλεύουν για τα πολύ βασικά σε μία πολύ σκληρότερη ζωή από τη δική μας.

Ναι.. είναι μία δύσκολη ζωή αυτή που ζούμε, που όμως έχει τεράστια αξία για τις όμορφες ημέρες της. Το ποιες θα αποδεχτούμε ως όμορφες, είναι καθαρά στο δικό μας σκεπτικό.

Η ολιγάρκεια και η ευγνωμοσύνη είναι δύο βασικές αξίες για να μπορείς να αντιλαμβάνεσαι την κάθε ημέρα σου ως “καλή”..αρκεί κατά την διάρκειά της να θυμίζεις στον εαυτό σου, πως τίποτε δεν είναι δεδομένο.