Πολυχρόνης Κουτσάκης: Με ενδιαφέρει να αναδείξω μέσα από τα έργα μου “και το φως και το σκοτάδι των Χανίων”

Μία συζήτηση με τον Πολυχρόνη Κουτσάκη πάντα είναι ενδιαφέρουσα και απολαυστική από πολλές απόψεις.Ένας πολυβραβευμένος συγγραφέας έχει πολλά να σου πει για το έργο του,τους ήρωες του,τα κίνητρα της συγγραφής του.Έτσι έγινε και τώρα.Το ραντεβού δόθηκε στο ιστορικό καφέ Κήπος.

Της Ανδρονίκης Κοκοτσάκη*

Η αλήθεια είναι ότι γνωρίζω τον Πολυχρόνη εδώ και αρκετά χρόνια,τον θαυμάζω και τον έχω φιλοξενήσει στην εκπομπή μου αρκετές φορές.Σήμερα η συνέντευξη γίνεται με αφορμή την παρουσίαση του νέου του βιβλίου με τίτλο : “ΤΟ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ”. Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης τα τελευταία 3,5 χρόνια ζει με την οικογένεια του στην  Αυστραλία και διδάσκει στο πανεπιστήμιο Μέρντοκ στο τμήμα τεχνολογίας της πληροφορίας.

Α.Κ:Πώς πήγε Πολυχρόνη η βραδιά παρουσίασης του βιβλίου σου;

Π.Κ:Η βραδιά είχε μια ιδιαιτερότητα καθώς εγώ παρουσίασα το βιβλίο του Βασίλη Παπαθεοδώρου “Την νύχτα που έσβησαν τα αστέρια” και αντίστοιχα ο Βασίλης παρουσίασε το δικό μου.Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πολύ θερμή και ο χώρος του Ιστιοπλοικού ομίλου γέμισε.

Τα βιβλία της τριλογίας αλλά και θεατρικά έργα όπως το ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ που ανέβηκε από το ΔΗΠΕΘΕΚ Κρήτης το 2015 είναι πολύ πιο πάνω από βραβεία!

Α.Κ:Πώς προέκυψε αυτή η σύμπραξη;

Π.Κ:Με τον Βασίλη έχουμε την ίδια ημερομηνία γέννησης με 7 χρόνια διαφορά.Είμαστε κι οι δύο απόφοιτοι Πολυτεχνείου,έχουμε πολλούς  κοινούς κώδικες στο χιούμορ και έχουμε ίδιες αντιλήψεις σε σχέση με τα στερεότυπα που θέλουμε να “σπάσουμε”  στην εφηβική και ενήλικη λογοτεχνία.Οπότε όταν σκεφτόμουν την βραδιά παρουσίασης αποφάσισα ότι το χανιώτικο κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει ένα πολυβραβευμένο συγγραφέα.Του το πρότεινα και δέχτηκε αμέσως.Επίσης στην βραδιά της παρουσίασης καλεσμένος στο πάνελ ήταν κι ο κριτικός κινηματογράφου ,Παναγιώτης Μπούγιας .

Κατά τη διάρκεια της ενδιαφέρουσας συνέντευξης που παραχώρησε στην Ανδρονίκη Κοκοτσάκη και στην στήλη “Περί Πολιτισμού ο  λόγος…”

Το “Ομορφότερο τέλος του Κόσμου” μ’ έχει ταλαιπωρήσει περισσότερο από όλα τα βιβλία μου…

Α.Κ:Έχεις τιμηθεί με το κρατικό βραβείο Εφηβικού-Νεανικού Βιβλίου 2016 για το μυθιστόρημα ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΜΟΝΟ (2ο βιβλίο της Τριλογίας της Κρήτης).Το ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΜΟΝΟ  τιμήθηκε και με το βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για εφήβους 2016 του περιοδικού ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ. Έχει τιμηθεί δύο φορές με Κρατικό Βραβείο θεατρικού Έργου (2005,2007).Τι σημαίνει για σένα αυτή η αναγνώριση;

Π.Κ:Είναι πολύ σημαντικά τα βραβεία για οποιονδήποτε συγγραφέα γιατί οι ομότεχνοί σου και άλλοι γνώστες του χώρου σου λένε με αυτό τον τρόπο ότι η δουλειά σου αξίζει.Το σημαντικότερο όμως είναι ότι τα βιβλία σου παίρνουν μεγάλη αγάπη από τον κόσμο.Επομένως τα βιβλία της τριλογίας αλλά και θεατρικά έργα όπως το ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ που ανέβηκε από το ΔΗΠΕΘΕΚ Κρήτης το 2015 είναι πολύ πιο πάνω από βραβεία!

Α.Κ:Πότε και πώς προέκυψε η ιδέα για “Το ομορφότερο τέλος στον κόσμο”

Π.Κ:Με έχει ταλαιπωρήσει περισσότερο από όλα τα βιβλία μου.Συνήθως τα μυθιστορήματα μου μου παίρνουν ένα χρόνο για να τα ολοκληρώσω,αυτό μου πήρε 14 χρόνια…λίγο παραπάνω!!!Όταν μου είχε πρωτοέρθει η ιδέα ξεκίνησα να το γράφω.Ωστόσο η ιδέα αυτή είχε μια  ιδιαιτερότητα.Το βιβλίο αυτό είναι 50% αστυνομική ιστορία και 50% ερωτική.Για αυτό τον λόγο ήθελα από την αρχή να βρω την ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο και δεν την έβρισκα.Κι επειδή γράφω τα πάντα χειρόγραφα και δεν μου “έβγαινε”,  έπιανα τις σελίδες και τις πετούσα!Μου πήρε απλά 14 χρόνια. Ενδιάμεσα έγραψα εννιά μυθιστορήματα,τα οποία κυκλοφόρησαν και κάμποσα θεατρικά έργα αλλά αυτό το βιβλίο δεν έβγαινε… Τελικά η ιδέα ήρθε και το βιβλίο ολοκληρώθηκε!

Το αστυνομικό λοιπόν μυθιστόρημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μιλήσει κάποιος για τα κοινωνικά προβλήματα και για έντονες προβληματικές ανθρώπινες σχέσεις,ενώ ταυτόχρονα δίνει στον αναγνώστη μια ιστορία που λόγω του σασπένς τον “αναγκάζει” να θέλει να γυρίζει σελίδες για να πάει παρακάτω.

Α.Κ:Πες μας λίγα λόγια για την υπόθεση.

Π.Κ:Ο Χρήστος Πάλλης στα 22 του δεν είχε κανέναν δίπλα του και τίποτα που να τον γεμίζει.Σε ένα ταξίδι στα Χανιά γνώρισε τυχαία την Μαριάννα Πετράκη,ερωτεύτηκαν τρελά και πέρασαν δύο μαγικά χρόνια,ώσπου η Μαριάννα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό. Σήμερα, δέκα χρόνια αργότερα,ο Χρήστος είναι κόντρα στην θέληση του,πασίγνωστος ιδιωτικός ντετέκτιβ.Συγκατοικεί με ένα τεμπέλη σκύλο και με μια έφηβη που έσωσε από πολύ δύσκολες συνθήκες και η προσωπική του ζωή είναι ανύπαρκτη-δεν θέλησε να την ξαναφτιάξει ποτέ.Του αρκεί να θυμάται την Μαριάννα.Μέχρι που την πόρτα του γραφείου του χτυπάει ο εκπρόσωπος ενός εφοπλιστή.Του δείχνει την φωτογραφία της γυναίκας του αφεντικού του,η οποία είχε εξαφανιστεί.Η γυναίκα στην φωτογραφία είναι η Μαριάννα.

Θα συνεχίσω να γράφω ιστορίες που διαδραματίζονται στα Χανιά! […] Πάντα έχω στο μυαλό μου την “επιστροφή”

Α.Κ:Τα Χανιά αποτελούν συχνά στα βιβλία σου τον καμβά των ιστοριών σου.Σκοπεύεις να συνεχίσεις να αποτελούν τον χώρο δράσης των ηρώων σου;

Π.Κ: “Το ομορφότερο τέλος στον κόσμο” είναι το 4ο βιβλίο, όπου τα Χανιά αποτελούν τον βασικό “πρωταγωνιστή”.Τα περισσότερα μυθιστορήματά μου είναι noir και στις noir ιστορίες η πόλη παίζει κυρίαρχο ρόλο.Τα Χανιά ως πόλη  τα αγαπώ πάρα πολύ με τα στραβά και με τα καλά της. Με ενδιαφέρει να αναδείξω και το “φως”  και το “σκοτάδι” των Χανίων,επομένως θα συνεχίσω να γράφω ιστορίες όπου θα διαδραματίζονται στα Χανιά.

Η αστυνομική λογοτεχνία δίνει την δυνατότητα να “μιλήσει” κανείς για την κοινωνία στην οποία ζει,διότι τα περισσότερα εγκλήματα είναι προϊόντα κοινωνικών προβλημάτων

Α.Κ:Γιατί προτιμάς την αστυνομική λογοτεχνία;

Π.Κ.:Η αστυνομική λογοτεχνία δίνει την δυνατότητα να “μιλήσει” κανείς για την κοινωνία στην οποία ζει,διότι τα περισσότερα εγκλήματα είναι προϊόντα κοινωνικών προβλημάτων.Επίσης το έγκλημα είναι και προϊόν προβληματικών ανθρώπινων σχέσεων.Το αστυνομικό λοιπόν μυθιστόρημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μιλήσει κάποιος για τα κοινωνικά προβλήματα και για έντονες προβληματικές ανθρώπινες σχέσεις,ενώ ταυτόχρονα δίνει στον αναγνώστη μια ιστορία που λόγω του σασπένς τον “αναγκάζει” να θέλει να γυρίζει σελίδες για να πάει παρακάτω.

Α.Κ:Θα επέστρεφες στα Χανιά και υπό ποιες προϋποθέσεις;

Π.Κ:Παρόλο που η ζωή στην Αυστραλία είναι εξαιρετικά καλή,τα Χανιά επειδή τα αγαπώ πολύ,πάντα έχω στο μυαλό μου την πιθανότητα επιστροφής είτε στα Χανιά,είτε στην Ελλάδα γενικά.Δυστυχώς ενώ πρόσφατα υπήρξε μια μεγάλη ευκαιρία που θα άνοιγε το δρόμο της επιστροφής όχι μόνο για μένα αλλά και για εκατοντάδες ακαδημαϊκούς που ζουν στο εξωτερικό,η κυβέρνηση αποφάσισε να μην επιτρέψει στην αναθεώρηση του συντάγματος την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων (η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες που αυτό απαγορεύεται). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι λόγω των διαδικασιών που χρειάζονται για μελλοντική αναθεώρηση το νωρίτερο που μπορεί να συμβεί αυτό είναι σε 12 με 15 χρόνια ,όπου εγώ θα πλησιάζω τα 60 !!Οπότε δυστυχώς αυτή η πόρτα έκλεισε.Μακάρι να βρεθεί κάποιος άλλος τρόπος  ώστε να μπορώ να επιστρέψω!

* Καθηγήτρια – Φιλόλογος