Όλγα Χναρά: Όσο και αν αγαπήσαμε τον τόπο αυτόν που ζούμε τώρα, δεν τον λένε Χανιά!

Πριν από έξι περίπου χρόνια, η ίδια και η οικογένεια της, πήραν μια πολλή δύσκολη απόφαση: ν’ αφήσουν τα Χανιά – και τις δρομολογημένες τους δουλειές – αναζητώντας κάτι καλύτερο στο μακρινό Καναδά. Σήμερα, η Χανιώτισσα Όλγα Χναρά, έχει «στήσει» την δική της επιχείρηση εκεί, δημιούργησε έναν ετήσιο θεσμό και συνεργάζεται με τον γιό της, ο οποίος – πέραν της κομμωτικής – σαρώνει τα διεθνή ρίγκ. Αφορμή για την συζήτηση μαζί της όμως στάθηκε κάτι «άλλο»: η νέα στήλη που ετοιμάζει στο eparxies.gr,από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο…

«Με στεναχωρούσε που άκουγα συνέχεια από τους ίδιους τους Έλληνες που ζουν στον Καναδά πολλά χρόνια, ότι «εμείς καταστρέψαμε την χώρα!»

Έξι περίπου χρόνια μετά τη μεγάλη απόφαση για μια νέα “αρχή” στη ζωή σου, είσαι ικανοποιημένη από την “οικογενειακή” σας επιλογή;

Ήταν η πιο σωστή απόφαση που έχω πάρει στην ζωή μου ! Τις ευκαιρίες στη ζωή μας , τις δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι. Η κατάσταση στην Ελλάδα δεν μου επέτρεπε πλέον να θέτω τους στόχους που ήθελα και δεν ήθελα να προσαρμοστώ με αυτό , ούτε και να περιμένω πότε θα αλλάξουν τα πράγματα. Ήταν ένα ρίσκο που πήραμε σαν οικογένεια και μας βγήκε σε καλό κι η ζωή μας άρχισε σιγά σιγά να μοιάζει με αυτή που είχαμε ονειρευτεί. Τα… εύσημα όμως ανήκουν σε όλους αυτούς που έμειναν και πάλεψαν και συνεχίζουν να παλεύουν εκεί , αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες της γενιάς μας!

 

Τα χέρια μας «μιλάνε» και αυτό αρκεί για να ξεκινήσουμε…

 

Ποιο ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που κλήθηκες ν’ αντιμετωπίσεις στον Καναδά;

Η γλώσσα! Κανείς μας δεν μιλούσε αγγλικά! Ο άντρας μου πάρα πολύ λίγα έως καθόλου, εγώ και τα παιδιά τίποτα.. Θυμάμαι που έλεγα στο άντρα μου, δεν χρειαζόμαστε τα αγγλικά για να ξεκινήσουμε, τα χέρια μας «μιλάνε» και αυτό αρκεί για να ξεκινήσουμε. Επίσης δεν είχαμε κάποιον δικό μας εδώ συγγενή ή φίλο, αλλά παρόλα αυτά βρέθηκαν άνθρωποι που μας βοήθησαν στο ξεκίνημα μας,  ιδιαίτερα με τις εγγραφές των παιδιών στα σχολεία τους και σε διάφορες υπηρεσίες όπως να βγάλουμε κάρτες υγείας και αλλά τέτοια γραφειοκρατικά, να ναι όλοι τους καλά !

«Ήταν ένα ρίσκο που πήραμε σαν οικογένεια και μας βγήκε σε καλό κι η ζωή μας άρχισε σιγά σιγά να μοιάζει με αυτή που είχαμε ονειρευτεί. Τα εύσημα όμως ανήκουν σε όλους αυτούς που έμειναν και πάλεψαν και συνεχίζουν να παλεύουν εκεί, αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες της γενιάς μας!»

Ποια είναι η εικόνα που έχουν σήμερα στον Καναδά για την Ελλάδα σήμερα και αν έχει τροποποιηθεί – βελτιωθεί σε σχέση με εκείνη που υπήρχε την εποχή που εσύ και η οικογένεια σου μεταναστεύσατε…

Με στεναχωρούσε που άκουγα συνέχεια από τους ίδιους τους Έλληνες που ζουν εδώ πολλά χρόνια, ότι εμείς καταστρέψαμε την χώρα. Ότι δεν πληρώναμε τους φόρους μας και ότι είμαστε πολύ τεμπέλικη γενιά.. Βαρέθηκα να έχω κόντρα με όλους αυτούς και να προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι αν ένα κράτος δεν υποστηρίζει τους νόμους του και είναι ξέφραγο αμπέλι, τότε δεν φταίει ο Έλληνας για την αναρχία του.  Όπως επίσης προσπαθούσα να τους πείσω ότι δεν είμαστε τεμπέληδες ίσα ίσα δουλεύουμε σαν σκυλιά και ότι κανείς στην Ελλάδα δεν δουλεύει σαν αυτούς εδώ πέντε μέρες την εβδομάδα 8ωρο, εκτός και αν είναι δημόσιος υπάλληλος , που και πάλι έχουν κάτι επιπλέον να ασχοληθούν για έξτρα εισόδημα, αλλιώς δεν βγαίνουν στα έξοδα τους. Οι Καναδοί αγαπούν τους Έλληνες την Ιστορία μας την κουλτούρα μας το Ελληνικό φαγητό την μουσική και την φιλικότητα μας !

Έλεγα στο άντρα μου, δεν χρειαζόμαστε τα αγγλικά για να ξεκινήσουμε, τα χέρια μας «μιλάνε» και αυτό αρκεί για να ξεκινήσουμε

Ποιο ήταν το σημείο που έκρινε ουσιαστικά την “ομαλή” σας προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα;

Αρχικά είχαμε προετοιμαστεί πολύ καλά ψυχολογικά για να αποδεχθούμε τη νέα πραγματικότητα και να μπορέσουμε να προετοιμάσουμε με τη σειρά μας κατάλληλα και τα παιδιά. Μιλούσαμε μεταξύ μας πολύ, μοιραζόμασταν τις σκέψεις μας και τα συναισθήματα μας, φροντίζαμε να κυριαρχεί περισσότερο ο ενθουσιασμός και η χαρά για τη νέα μας ζωή . Παρόλη την ανασφάλεια μας πολλές φορές, δεν αφήναμε να μας καταβάλει , ο ένας στήριζε τον άλλο με θετικές σκέψεις!

 

Μίλησε μας λίγο για την επαγγελματική σου δραστηριότητα εκεί, ξεκίνησες από την αρχή κάτι που όταν ήσουν εδώ, το είχες πάει βήματα παραπέρα…

Στην Κρήτη είχα καταφέρει και είχα δημιουργήσει μια πολλή καλή καριέρα , ο κόσμος με ήξερε με στήριζε πολλά χρόνια σαν επαγγελματία επίσης για αρκετά χρόνια είχα ασχοληθεί και με την εκπαίδευση, διατηρούσα και η ίδια σχολή κομμωτικής ελεύθερων σπουδών συγχρόνως με τις επιχειρήσεις μου και συνάμα για πολλά χρόνια ήμουν στο Art_stylist Team της (Alfaparf Milano) όπου δημιουργούσα νέες τάσεις και τεχνικές, τις οποίες  παρουσίαζα σε διάφορα σεμινάρια ή σόου που έπαιρνα μέρος.

 

Μια Χανιώτισσα δημιουργεί έναν «θεσμό» στον Καναδά!

 

Πρόσφατα διοργάνωσες ένα street hairshow το οποίο όπως μαθαίνουμε, είναι η τρίτη χρονιά που το κάνεις και γνωρίζει τεράστια επιτυχία.

Αυτή την εποχή συνεργάζομαι με την Goldwell. Είχα την ιδέα να κάνω κάθε χρόνο ένα event στην επέτειο του μαγαζιού μου, Olga’s hairstories ώστε να δείξω την ευγνωμοσύνη μου για τον τόπο εδώ που με στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκομαι εδώ. Η ιδέα ξεκίνησε σίγα σιγά και για τρία  χρόνια τώρα κάθε Αύγουστο ενώνονται επιχειρήσεις μαζί μου και προσφέρουμε θέαμα και δώρα σε όλους αυτούς που στηρίζουν τις τοπικές επιχειρήσεις! Κατά την διάρκεια της βραδιάς γίνετε ένα Street hair show όπου εγώ και το Team μου παρουσιάζουμε νέες γραμμές και τεχνικές σε κούρεμα , προτάσεις σε χρώμα και avangard style εμπνευσμένο κάθε χρόνο από ένα διαφορετικό θέμα. Μουσικη , Dance performance από σχολές χώρου τις περιοχής , δωρεάν φαγητό από εστιατόρια , ποτά και το ποιο εντυπωσιακό είναι τα δώρα που κληρώνουμε κατά την διάρκεια της βραδιάς, όπου είναι πολύ γενναιόδωρα από τις επιχειρήσεις! Του χρόνου λέγετε ότι θα πάρει μορφή φεστιβάλ και είμαι τόσο χαρούμενη που αυτός ο θεσμός δημιουργήθηκε από εμένα!

«Οι πολεμικές τέχνες είναι μια καλοστημένη επιχείρηση που κάποιοι πλουτίζουν πουλώντας ζωντανό θέαμα με αίμα και βία, αψηφώντας τους κινδύνους της υγείας αυτού που αγωνίζεται»

 

Πως είναι να βλέπεις τα παιδιά σου να μεγαλώνουν σ’ έναν τόπο μακριά από τη γενέτειρα τους. Ειδικά ο Θοδωρής – ο μεγάλος γιος της οικογένειας – είχε χτίσει ισχυρούς δεσμούς με τα Χανιά, καθώς “έφυγε” σε σχετικά μεγάλη ηλικία…

Τα παιδιά μου τα θεωρώ πολύ τυχερά που μπορούν να έχουν μια πιο αντικειμενική άποψη για την ζωή σε πολλά θέματα, ανοίγοντας έτσι τους ορίζοντες τους πιο ρεαλιστικά , έχοντας σαν οδηγό το μέτρο σύγκρισης. Την γενέτειρα τους την αγαπούν και τιμούν ! Ο Θοδωρής συνεχίζει να κρατά ισχυρούς δεσμούς με τους φίλους του εκεί και όλοι μας έχουμε καθημερινή επαφή, με τις οικογένειές μας και τους φίλους μας!  Όσο και αν αγαπήσαμε τον τόπο αυτόν που ζούμε τώρα, δεν τον λένε Χανιά!

Με το γιο της Θοδωρή, ο οποίος πέραν από συνεργάτης της, είναι κι ένα από τα ταχύτατα ανερχόμενα ταλέντα, στα διεθνή ρίνγκ…

Ο Θοδωρής από τη μια έχει ακολουθήσει τα… δικά σου χνάρια – σε επαγγελματικό επίπεδο – και από την άλλη, ασχολείται με κάτι πολύ “άγριο” – τις πολεμικές τέχνες – στο οποίο όμως είναι πάρα πολύ καλός. Πως νιώθει η μάνα Όλγα…;

Ο Θοδωρής μου, έχει πάθος με ότι καταπιάνεται και θέλει να ξεχωρίζει . Η κομμωτική προέκυψε στα επαγγελματικά του πλάνα ξαφνικά, δεν ήταν στα σχέδια του, αλλά πράγματα είχε στο μυαλό του . Μια μέρα απλά μας ανακοίνωσε ότι θέλει να ακολουθήσει την κομμωτική. Ξαφνιαστήκαμε όλοι, όμως κατάφερε και μας απέδειξε ότι η επιλογή του ήταν σωστή και το ταλέντο του μεγάλο! Τις πολεμικές τέχνες και εγώ τις αγαπούσα πολύ, εγώ τον έπαιρνα μαζί μου όταν ήταν μικρότερος και με έβλεπε που έκανα προπονήσεις. Παρόλα αυτά ουδέποτε προσωπικά με απασχολούσε το αγωνιστικό κομμάτι . Θεωρούσα ότι είναι καλό κάποιος να μπορεί να μάθει να αμύνεται σε περίπτωση που του χρειαστεί κάποτε , την ίδια στιγμή που φροντίζει και την φυσική του κατάσταση. Δεν θεωρούσα ποτέ τις πολεμικές τέχνες στο (επαγγελματικό), άθλημα… Θεωρούσα και συνεχίζω να πιστεύω ότι είναι μια καλοστημένη επιχείρηση που κάποιοι πλουτίζουν πουλώντας ζωντανό θέαμα με αίμα και βία, αψηφώντας τους κινδύνους της υγείας αυτού που αγωνίζεται. Για εμένα θα έπρεπε να υπάρχουν κανονισμοί που θα περιορίζονται οι πολεμικές τέχνες στην τεχνική και όχι στο ποιος βαράει πιο δυνατά και θα βγάλει τον άλλο νοκ άουτ, ‘οπου αυτό μπορεί να φέρει ένα σωρό προβλήματα στην υγεία του αθλητή.

 

Η νέα μου συνεργασία που «έρχεται» στο eparxies.gr

 

Πάμε και σε κάτι νέο το οποίο πρόκειται να ξεκινήσει σε λίγες εβδομάδες με το eparxies.gr, αποφάσισες να “χτίσεις” και νέους δεσμούς με τη “μαμά” πατρίδα;

Ναι και είμαι πολλή χαρούμενη που μου δίνεται η δυνατότητα να δημιουργήσω μια δική μου στήλη μέσα από το Eparxies.gr. Να ξεκαθαρίσω καταρχάς ότι δεν είμαι δημοσιογράφος η στήλη μου θα περιέχει άρθρα τα οποία θα περιέχουν «άποψη” για διαφορά θέματα και όχι απαραίτητα αντικειμενικότητα – άλλωστε τι είναι αντικειμενικό – ; Κοινωνικά θέματα που μας απασχολούν,  Τέχνη και Αληθινές ιστορίες ανθρώπων από αυτές που ακούμε στα κομμωτήρια που μας διδάσκουν να εκτιμάμε να σεβόμαστε να αγαπάμε να μην τα παρατάμε και να προχωράμε μπροστά και να χαιρόμαστε την ΖΩΗ !

Επί τω έργω, σε κάποιο από τα event που οργανώνει στον Καναδά

Η “επιστροφή” είναι στα μελλοντικά σας σχέδια;

Αν μου έλεγες πριν χρόνια ότι θα βρεθώ στον Καναδά να ζω , θα σε περνούσα για τρελό. Πότε δεν είχε σκεφτεί να φύγω από τα Χανιά . Η ζωή μου ήταν πολλή καλή εκεί και ξαφνικά βρέθηκα εδώ κάτω από διάφορες συγκυρίες που μας έκαναν να πάρουμε την απόφαση αυτή. Δεν το μετανιώνω αλλά σίγουρα τώρα αποφεύγω να κάνω τέτοιες προβλέψεις. Το μέλλον θα δείξει