Ο Βασίλης Διγαλάκης γράφει για την Στέλλα και τον Γιάννη

* Γράφει ο Βασίλης Διγαλάκης – Βουλευτής Χανίων Ν.Δ., πρώην Πρύτανης Πολυτεχνείου Κρήτης

Σήμερα συμπληρώνονται δύο χρόνια από το τραγικό τροχαίο δυστύχημα που συνέβη λίγα μέτρα από την πύλη του Πολυτεχνείου Κρήτης και είχε ως συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους δύο νέοι, η Στέλλα και ο Γιάννης.

Από εκείνη τη στιγμή και για τις επόμενες ημέρες έζησα από κοντά ένα μικρό αλλά πολύ έντονο κομμάτι της οδύνης που προκαλούν τα τροχαία δυστυχήματα στις οικογένειες των θυμάτων και στο ευρύτερο περιβάλλον τους.

Ως πρύτανης του Πολυτεχνείου στο οποίο ήταν φοιτήτρια η Στέλλα, ως δάσκαλος, αλλά κυρίως ως γονιός είχα την ευθύνη να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, ώστε να αποφευχθούν στο μέλλον παρόμοια περιστατικά.

Τα δύο αυτά χρόνια υλοποιήθηκαν, με τη συμβολή του Δήμου Χανίων, κάποια σημαντικά μέτρα όπως η βελτίωση του φωτισμού, η τοποθέτηση φωτεινών σηματοδοτών και η κατασκευή πεζοδρομίου.

Τα μέτρα αυτά, όμως, δεν είναι αρκετά. Χρειάζεται να δημιουργηθούν τόσο στο συγκεκριμένο σημείο όσο και σε άλλα σημεία του οδικού μας δικτύου, κυκλικοί κόμβοι που θα επιτρέπουν την ασφαλή αλλαγή πορείας των οχημάτων, τη διέλευση με χαμηλές ταχύτητες και την ασφαλή διάβαση των πεζών.

Η λύση αυτή άλλωστε είχε μελετηθεί και προκριθεί ως η πλέον κατάλληλη από το Πολυτεχνείο.

Χρειάζεται επίσης, ισχυρή και εντατική αστυνόμευση με χρήση τεχνικών μέσων όπως γίνεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Οι 47 νεκροί που έχουμε από την αρχή του χρόνου στο νησί μας, επιβάλλουν να εργαστούμε συντονισμένα, ώστε να τερματίσουμε αυτήν την αδικαιολόγητη αιμορραγία.