Μετά το μπλόκο της Αρχαιολογίας, αδιέξοδο στην μεταφορά της λαϊκής στη Δευκαλίωνος! Από Σεπτέμβριο και να δούμε αλλά με τα λεωφορεία τι γίνεται…;

Σιγή ιχθύος τηρεί ο Δήμος Χανίων αναφορικά με το θέμα της μεταφοράς τμήματος της Λαϊκής Αγοράς της οδού Μίνωος, στο χώρο του ανοικτού πάρκινγκ της οδού Δευκαλίωνος στην παλιά πόλη των Χανίων, παρά το “μπλόκο” της Αρχαιολογίας, που έρχεται να ανατρέψει τον συνολικό σχεδιασμό της Δημοτικής αρχής, όχι μόνο για την λαϊκή αγορά, αλλά και για την διευθέτηση του καυτού ζητήματος, της στάθμευσης των τουριστικών λεωφορείων επί της οδού Νικηφόρου Φωκά

Παρά το γεγονός ότι επισήμως η “Κυδωνίας” δεν έχει τοποθετηθεί, η πληροφόρηση της στήλης αναφέρει ότι υπάρχει εκνευρισμός και γκρίνια, καθώς η λύση του θέματος  φαίνεται να μετατίθεται για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, με το όλο ζήτημα ουσιαστικά να βρίσκεται αυτή την ώρα στο σημείο μηδέν, παρά την αντίθεση πρόθεση της Δημοτικής αρχής, εδώ και πολλούς μήνες.

Το θέμα όπως όλα δείχνουν, “επιστρέφει” στον αρμόδιο αντιδήμαρχο που το χειρίζεται – τον κ. Γιάννη Νικηφοράκη – ενώ η λογική συνέχεια, περιλαμβάνει πισωγύρισμα αλλά με νέα πρόταση από πλευράς του, στο αρμόδιο όργανο της Δημοτικής Κοινότητας και από εκεί στο Δημοτικό Συμβούλιο.

candia

“Μύλος”  δηλαδή και τα χρονικά περιθώρια στενεύουν, όσος χρόνος κι αν κερδηθεί λόγω… κορωνοϊού! 

Μπροστά στο αδιέξοδο, η δημοτική αρχή όπως όλα δείχνουν θα επιλέξει – τουλάχιστον σε ότι αφορά τη μεταφορά του Βιομηχανικού Τμήματος της λαϊκής αγοράς – τη λύση “μένει ως έχει” μέχρι ν΄αρχίσουν τα πρωτοβρόχια – να φθινοπωριάσει δηλαδή…

Σε ότι έχει να κάνει με την στάθμευση των τουριστικών λεωφορείων, εκεί, έχει πραγματικά πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε τις επόμενες κινήσεις, οι οποίες μόνο ανώδυνες δεν μπορεί να είναι, με δεδομένα όλα τα παραπάνω, αλλά και την “διαταραγμένη” αν μη τι άλλο σχέση του Δήμου Χανίων, με τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού στα Χανιά.

Μην ξεχνάμε κι εκείνη την φωταγώγηση της Πύλης της Άμμου, που ήταν η… αρχή του κακού.

Φιλικά και Πάντα Καλοπροαίρετα 

                                                        Ο “Κύριος Έπαρχος”