Λεωνίδας Μαριδάκης: Ασχολήθηκα με την μουσική γιατί καταλάβαινα από παιδί πως αποτελεί ένα σύμπαν που κρύβει και φανερώνει μεγάλες συγκινήσεις

Ο Χανιώτης τραγουδοποιός Λεωνίδας Μαριδάκης ασχολείται με το τραγούδι και την μουσική πολλά χρόνια τώρα και μάλιστα επιτυχώς.

 

Γράφει η Ανδρονίκη Κοκοτσάκη*

Είναι γιος της γνωστής ηθοποιού και καλλιτέχνιδας,Μαρινέλλας Βλαχάκη. Ο τελευταίος του δίσκος ”Βάρκα στο σπίτι” περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τραγούδια σε στίχους Μάνου Ελευθερίου. Τον συναντήσαμε στο Jokals  όπου τραγουδάει τις Τετάρτες και κάναμε μία πολύ ωραία κουβέντα!!

Είναι πολύ ωραίο ν’ ανακαλύπτω συνοδοιπόρους που πονάμε τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο.

Πότε και πως ξεκίνησε η ενασχόληση σου με την μουσική;

Πάει πολύ πίσω όλο αυτό… Από παιδί σκάλιζα διάφορα υλικά φτιάχνοντας ήχους, παρακολούθησα μαθήματα φλογέρας, πιο μετά κρουστών, ως έφηβος έπιασα την κιθάρα, μετά το πιάνο μαζί με τα θεωρητικά στα οποία ολοκλήρωσα και τις σπουδές μου. Νομίζω πως ασχολήθηκα τελικά με τη μουσική γιατί καταλάβαινα από παιδί πως αποτελεί ένα σύμπαν που κρύβει –και φανερώνει- μεγάλες συγκινήσεις.

Μπορεί να με εμπνεύσει ένας άνθρωπος, μια ιστορία, μια εικόνα…

Πως τιτλοφορείται η νέα σου δουλειά και τι τραγούδια περιλαμβάνει;

Ο τελευταίος προσωπικός μου δίσκος βγήκε πριν ενάμιση χρόνο και τιτλοφορείται «Βάρκα στο σπίτι» από το ομότιτλο τραγούδι που είναι σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου. Περιέχει συνεργασίες με νέους στιχουργούς όπως τη Νικόλ Κατσάνη, την Ειρήνη Σουργιαδάκη ή το πρωτοεμφανιζόμενο Πάνο Αντωνάτο. Αλλά και με πιο γνωστούς όπως τη Φωτεινή Λαμπρίδη, με κορυφαία συνεργασία φυσικά συνεργασία αυτή με το Μάνο Ελευθερίου. Έχω ακόμα ένα ναυτικό τραγούδι μέσα στην δουλειά σε στίχους του πατέρα μου που το έκανα ντουέτο με τον Αργύρη Λούλαντζη αλλά και δικούς μου στίχους όπως στο «Έρωτας ή τίποτα» το οποίο μοιράστηκα με τον απίθανο Σπύρο Γραμμένο. Θα έλεγα πως είναι ο πιο ώριμος δίσκος μου στο σύνολο του μέχρι σήμερα και φωνητικά και θεματικά. Στα συν αυτής της πορείας θα έβαζα και τα βιντεοκλίπ κάποιων τραγουδιών του άλμπουμ όπως αυτό του «Βάρκα στο σπίτι», του τραγουδιού «Αστυπάλαια», του «Κόκκοι καφέ» και του «Έρωτας η τίποτα».

Από πού εμπνέεσαι στα τραγούδια σου;

Από πολλά ερεθίσματα. Μπορεί να με εμπνεύσει ένας άνθρωπος, μια ιστορία, μια εικόνα… Τα τελευταία χρόνια έχω την τύχη όλο και περισσότερο να μου εμπιστεύονται στίχους,στιχουργοί που μου ανοίγουν ολόκληρους ορίζοντες σε θέματα που με απασχολούν, με τρόπο πολύ ταιριαστό στη γλώσσα μου και τη ματιά μου. Είναι πολύ ωραίο αυτό ανακαλύπτω συνοδοιπόρους που πονάμε τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο.

Στα Χανιά προς το παρόν μου αρέσει που επιστρέφω τακτικά σαν επισκέπτης. Ίσως υπό προϋποθέσεις στο μέλλον, ποιος ξέρει;

Ποιο είδος μουσικής εκπροσωπείς και γιατί;

Καθώς έχω ενσωματώσει πολλά διαφορετικά στοιχειά και μουσικές γλώσσες στα τραγούδια μου θα έλεγα γενικά πως κινούμαι στο σημερινό έντεχνο, εναλλακτικό, ελληνικό τραγούδι. Πως πρέπει να απευθύνεται ένας τραγουδοποιός στον σημερινό ακροατή ώστε να κρατά το ενδιαφέρον του ζωντανό; Αυτό νομίζω είναι το ερώτημα που βάζω συνεχώς μπροστά μου. Τα μουσικά στυλ βοηθάνε σε αυτό αλλά νομίζω δεν είναι το ουσιαστικό σε αυτό που λέμε τραγούδι. Ουσιαστικό είναι οι σωστές ερμηνείες, οι εύστοχοι στίχοι, οι εμπνευσμένες μελωδίες.

Που σε βρίσκουμε αυτό το καλοκαίρι;

Έχω προγραμματίσει μια σειρά εμφανίσεων στην Κρήτη. Ένα αφιέρωμα στα τραγούδια του Μάνου Ελευθερίου που έκανε ντεμπούτο στο AmariGreenFestivalστο Ρέθυμνο θα συνεχίσει στον «Αγροτικό Αύγουστο» στα Χανιά στις 1/8 και στον Κεφαλά Αποκορώνου στις 11/8. Ακόμα ένα απολύτως καλοκαιρινό πρόγραμμα παρουσιάζω σόλο με την κιθάρα μου όλες τις Τετάρτες του Ιουλίου και του Αυγούστου στο Jokal’s, σε ένα υπέροχο χώρο στο κέντρο της πόλης των Χανίων.Είναι κάτι  σαν μια καλοκαιρινή μπουάτ, όπως έχει στηθεί το πρόγραμμα σε αυτόν τον χώρο, και πηγαίνει πολύ καλά, έχει κέφι και συγκίνηση.

Θα ήθελες να επιστρέψεις μόνιμα στα Χανιά;

Προς το παρόν μου αρέσει που επιστρέφω τακτικά σαν επισκέπτης. Ίσως υπό προϋποθέσεις στο μέλλον, ποιος ξέρει;

Ποια συνεργασία σου ξεχωρίζεις σε αυτά τα χρόνια της μουσικής σου πορείας;

Σίγουρα αυτή με το Μάνο Ελευθερίου είναι μια συνεργασία που σημάδεψε την πορεία μου. Όμως έχω σταθεί τυχερός νομίζω στον τομέα των συνεργασιών. Από το ξεκίνημα μου με παραγωγό το Νίκο Ξυδάκη μέχρι τη Μάρθα Φριντζήλα, το Φοίβο Δεληβοριά, την Πέννυ Μπαλτατζή, τον Σπύρο Γραμμένο και τόσους άλλους τραγουδιστές, μουσικούς, στιχουργούς που έχω συμβαδίσει και με άλλους που θα συμβαδίσω στο μέλλον, νοιώθω όμορφα και παίρνω μεγάλη δύναμη.

Τα τελευταία χρόνια έχω την τύχη όλο και περισσότερο να μου εμπιστεύονται στίχους,στιχουργοί που μου ανοίγουν ολόκληρους ορίζοντες σε θέματα που με απασχολούν, με τρόπο πολύ ταιριαστό στη γλώσσα μου και τη ματιά μου

Πιστεύεις πως στην εποχή μας μπορεί κάποιος να βιοποριστεί μόνο από τη μουσική;

Κάποιοι βιοπορίζονται από τη μουσική, κάποιοι λιγότερο, κάποιοι επενδύουν περισσότερο από αυτό που τους επιστρέφεται. Δεν είναι ένας εύκολος χώρος. Σίγουρα χρειάζεται κάποιος να ξεδιπλώνει σε πολλά πεδία την δουλειά του για να ζήσει από αυτό, εγώ λόγου χάρη εκτός από τα τραγούδια και τα λάιβ γράφω συχνά μουσικές και για το θέατρο-κάτι που επίσης μου αρέσει πολύ. Δεν είναι τόσο πως δεν κινούνται χρήματα στο χώρο αλλά περισσότερο η δυσκολία έγκειται στο ότι δεν υπάρχει σταθερότητα και το κάθε βήμα είναι μια πρόκληση με ρίσκο, που χρειάζεται πάντα ψυχή και πολύ δουλειά.

Το Σεπτέμβριο μπαίνω ξανά στο στούντιο… 

Ποια τα σχέδια σου για το μέλλον;

Στα άμεσα δισκογραφικά μου σχέδια είναι πως έχω κάποια τραγούδια που δρομολογούνται σαν σίνγκλ σε στίχους του Δημήτρη Παπαχαραλάμπους και της Νικόλ Κατσάνη. Επίσης τον Σεπτέμβριο θα μπω στο στούντιο να ηχογραφήσω τον νέο μου δίσκο σε στίχους αποκλειστικά του ποιητή και στιχουργού  Δημήτρη Λέντζου. Μια ισχυρή και ιδιαίτερη δημιουργική χημεία έχει βγει μεταξύ μας και θέλω να ανταποκριθώ με τον καλύτερο τρόπο στην τελική ερμηνευτική και ενορχηστρωτική διαμόρφωση των τραγουδιών στο στούντιο. Κάθε βήμα και κάθε σκαλοπάτι σε αυτή την διαδρομή μπορεί να κρίνει την τύχη όλου του αποτελέσματος.

* Καθηγήτρια – Φιλόλογος