Κουτσαυτάκης για υπόθεση Ροτβάϊλερ: Η ίδια η οικογένεια αποδεικνύει μέσα από τον πόνο της, ότι δεν έχει καμιά διάθεση εκδίκησης σε βάρους του ζώου…

Γράφει ο Αρτέμης Κουτσαυτάκης

Και ενώ δεν έχει περάσει καλά-καλά ούτε μια εβδομάδα από το θάνατο του βρέφους στα Γλυκά Νερά και ενώ υπήρξε απόλυτη διχογνωμία για την τύχη του Ροτβάϊλερ , έρχεται η ίδια η οικογένεια και αποδεικνύει μέσα από τον πόνο τους, ότι δεν έχουν καμιά διάθεση για εκδίκηση σε βάρους του ζώου που έζησε μαζί τους αυτά τα οκτώ χρόνια, ζητώντας ή να επιστρέψει στο οικογενειακό τους περιβάλλον, ή να δοθεί για υιοθεσία.

Για την τύχη αυτού του ζώου συζητήσεις έγιναν πολλές, ακραίες φωνές «ακούστηκαν» και κυρίως από αυτούς που ζητούσαν την άμεση θανάτωση του . Άλλοι και κυρίως άνθρωποι που αγαπούν τα ζώα, ζητούν να μη θανατωθεί, αλλά να εκπαιδευτεί σωστά, να κοινωνικοποιηθεί και να το παραλάβει φιλοζωική οργάνωση ή ανάδοχη οικογένεια.
Άλλωστε σύμφωνα με τη γνώμη των εκπαιδευτών, κατά την παραμονή του αυτές τις ημέρες στην « Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία», δεν έχει επιδείξει σημάδια επιθετικότητας, αλλά αντίθετα είναι ένα ήρεμο ζώο .

Δυστυχώς υπήρξαν και κάποιοι που άφηναν αιχμές ότι κάτι άλλο μπορεί να συνέβη, αφού το μωρό δεν έφερε δαγκωματιές… Αυτό θεωρώ ότι δείχνει έλλειψη σεβασμού στη μνήμη του και κυρίως έλλειψη σεβασμού στην οικογένεια που περνά το δικό της δράμα.
Ένα είναι σίγουρο αμέλεια μπορεί να υπήρξε… ,είναι όμως πολύ άσχημο να σκεφτόμαστε άλλα πράγματα…. Και μια γάτα ακόμη, αν την αφήσεις μ ένα μωρό πάνω στο παιχνίδι της μπορεί να το τραυματίσει…, όχι ένα σκυλί τέτοιου μεγέθους.

Κάθε μέρα σε κάθε γωνιά της Ελλάδος θανατώνονται με τον πιο βασανιστικό τρόπο δεκάδες σκυλιά και κυρίως αδέσποτα χωρίς να έχουν δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα. Παλεύουν να επιβιώσουν σ ένα περιβάλλον που εμείς δημιουργήσαμε ή καταστρέψαμε.

Δε θα έρθει η εξιλέωση αν προχωρήσουν στην ευθανασία του ζώου, δε θα γίνει ο κόσμος καλύτερος , δε θα κοιμηθούμε πιο ήσυχοι ότι ένα «τέρας» πέθανε. Ένα ζωντανό πλάσμα είναι, που μπορεί να προκαλέσει κακό χωρίς να το θέλει ,όπως ο ελέφαντας που μπορεί να σκοτώσει ένα χωρικό στην Ινδία, ο ιπποπόταμος που μπορεί να σκοτώσει ένα ψαρά στο Σουδάν , όπως ένα άλογο κατά τη διάρκεια επίδειξης στη περιοχή Κρασνοντάρ της Ρωσίας με αναβάτη το αστέρι της παράστασης την 24χρονη Αναστασία Μαξίμοβα. Ένιωθε ελεύθερη. «Νιώθω ρίγη και εντελώς ελεύθερη επάνω στο άλογο. Του εμπιστεύομαι πλήρως τη ζωή μου» είχε πει σε άσχετο χρόνο και όμως…. Η κοπέλα πέφτει στο πλάι και το άλογο καθώς τρέχει συνθλίβει τον σβέρκο και το κεφάλι της με τις οπλές του..

Σε όλα τα πολιτισμένα κράτη η θανατική ποινή, για πολύ σοβαρά εγκλήματα που τελούν κάποιοι άνθρωποι, έχει καταργηθεί, κυρίως γιατί είναι αντίθετη προς τη φύση μιας δημοκρατικής και φιλελεύθερης κοινωνίας, η κοινωνία δεν πρέπει να εκδικείται αλλά να προσπαθεί να συνετίσει μέσα από άλλους είδους ποινές , να κοινωνικοποιήσει και να επανεντάξει το δράστη ως σωστό μέλος στο κοινωνικό σύνολο. Αλλά ακόμη δεν ήταν σπάνιες οι περιπτώσεις της δικαστικής πλάνης και αθώοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους.
Είναι λοιπόν η πιο ιδανική λύση να πεθάνει το ζώο ή να του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία;