Κορωνοϊός και ιδιωτική ασφάλιση: Αρνητικά αντανακλαστικά από τις εταιρίες, προβληματισμός σε ασφαλιστές και ασφαλισμένους και στα Χανιά…

Γράφει ο Γιώργος Κτιστάκης – Ασφαλιστικός Πράκτορας

Εν μέσω πανδημίας και των ευρύτερων επιπλοκών που αυτή έχει επιφέρει στις ζωές όλων μας, θα περίμενε κανείς πως οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην χώρα θα έδειχναν γρήγορα αντανακλαστικά για την αντιμετώπιση των εν γένει προβλημάτων που αφορούν τις συναλλαγές τους με τους πελάτες τους.

Αντ’ αυτού όμως,  συνεχίζουν να παραμένουν αδρανείς , να ”κωφεύουν” και ν’ αποφεύγουν να πάρουν πρωτοβουλίες εξυπηρέτησης των πελατών τους, πέρα από τα κοινότυπα και ανέξοδα μηνύματα περί πρόληψης και προστασίας κατά τις συναλλαγές και τις όποιες ασφαλιστικές εργασίες (τηλεφωνική επικοινωνία και επικοινωνία μέσω ίντερνετ).

Και όμως όταν πρόκειται για εισπράξεις ασφαλίστρων σε ασφαλιστήρια συμβόλαια που τυχαίνει να ανανεώνονται μέσα σε αυτές τις ημέρες, υποστηρίζουν οι ίδιες πηγές,  απαιτούν την άμεση εξόφληση τους από τους ασφαλιζόμενους ειδάλλως προχωρούν σε ακυρώσεις καλυπτόμενες πίσω από το αυστηρό γράμμα του νόμου που ορίζει ότι αν ένα ασφαλιστήριο δεν πληρωθεί την ημερομηνία ενάρξεως του ακυρώνεται ή δεν υποχρεώνει την ασφαλιστική εταιρία σε καταβολή αποζημιώσεως,  αν συμβεί κάποια ζημία ή ατύχημα.

candia

Προφανώς τόσο οι ασφαλιστικές, όσο και το Κράτος δείχνει να αγνοεί  ότι ένα σημαντικό ποσοστό συμπατριωτών μας δεν έχει την δυνατότητα χρήσης web-banking  ή και καρτών ανέπαφης συναλλαγής, αναφερόμαστε  κυρίως σε συνταξιούχους, μισθωτούς και μικρό επιχειρηματίες οι οποίοι θα πρέπει να βγουν από το σπίτι τους,  να πάνε να συνωστισθούν σε ουρές στις ήδη υπολειτουργούσες τράπεζες,  να σηκώσουν χρήματα για να πληρώσουν εκεί, είτε να επισκεφθούν το ασφαλιστικό γραφείο που τους εξυπηρετεί για να κάνουν την πληρωμή,  με ότι κινδύνους αυτό εγκυμονεί για την υγεία την δικιά τους αλλά και των επαγγελματιών του ασφαλιστικού κλάδου..

Καμία σκέψη από πλευράς ασφαλιστικών εταιριών αλλά και κράτους ότι με το κλείσιμο κάποιων επιχειρήσεων και δη μικρών που έχουν κλείσει αυτές τις ημέρες και αυτές που θα κλείσουν από αύριο δεν έχουν την δυνατότητα εσόδων για να ανταποκριθούν στις άμεσες υποχρεώσεις τους, αλλά το ασφαλιστήριο συμβόλαιο του αυτοκινήτου τους ή της επιχείρησης τους ή της υγείας τους θα πρέπει άμεσα να πληρωθεί.

Καμία πρόνοια από τις ασφαλιστικές εταιρίες αλλά και το κράτος ότι άνθρωποι που μένουν στην ενδοχώρα θα πρέπει να υποχρεωθούν να μετακινηθούν για να βρουν τραπεζικό κατάστημα σε κάποιο κοντινό τους χωριό ή και να κατέβουν στην πόλη – με ότι αυτό σημαίνει για την πρόληψη και προστασία της υγείας τους – όταν οι ίδιες οι ασφαλιστικές εταιρίες αλλά και το Κράτος διατυμπανίζουν 24 ώρες το 24ώρο το ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ.

Και όμως οι ασφαλιστικές εταιρίες που υποτίθεται πως επιτελούν και κοινωνικό ρόλο στην σύγχρονη ζωή μας συνεχίζουν να σφυρίζουν αδιάφορα, κάνοντας εμάς που ασχολούμαστε με την συγκεκριμένη δουλειά να αισθανόμαστε απέναντι στους πελάτες μας ”φοροεισπράκτορες του βασιλιά”, χρησιμοποιώντας ως δαμόκλειο σπάθη πάνω από το κεφάλι τους την ακύρωση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου τους σε περίπτωση μη έγκαιρης πληρωμής“.

“Ειλικρινά μόνο ντροπή προσωπικά μου προκαλεί όλο αυτό και συνειδητά αρνούμαι να το κάνω και ας μου κοστίζει οικονομικές απώλειες.
Αλήθεια θα ήθελα να ρωτήσω τις ασφαλιστικές εταιρίες αυτό είναι η Ατομική και Κοινωνική Ευθύνη;
Στις δύσκολες αυτές στιγμές που όλη η κοινωνία μας δοκιμάζεται καλό θα είναι λοιπόν το πολυδιαφημισμένο κοινωνικό πρόσωπο της ιδιωτικής ασφάλισης να πάρει σάρκα και οστά παίρνοντας τις πρωτοβουλίες εκείνες που θα είναι επ’ αμοιβαίο όφελος τόσων των ίδιων των εταιριών, όσο και στους πελάτες τους που είναι και αυτοί που τις συντηρούν.