Κορωνοϊός: Ας βγούμε “θετικοί”

Γράφει η Άννα Σαματά

Τέταρτη μέρα καραντίνας σήμερα (εάν μπορεί κάποιος να πει έτσι για έναν ελεύθερο επαγγελματία στην παροχή υπηρεσιών) και είναι πολλές οι σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μου αυτές τις λίγες ημέρες, σκέψεις που κάθε μέρα υπεραναλύονται και διογκώνονται.

Κατ’ αρχάς, το δραματικό δεύτερο διάγγελμα του πρωθυπουργού, ο οποίος τόνιζε τη σημασία του να “Μείνουμε Σπίτι”. Είπε, λοιπόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι πρέπει να μείνουμε στο σπίτι, όχι επειδή πρέπει να προστατεύσουμε την υγεία μας εμείς οι κάπως νεότεροι αλλά επειδή το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν είναι προετοιμασμένο να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση.

Οι κλίνες στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας δεν είναι αρκετές και γι’ αυτό επιτάχθηκαν ιδιωτικές κλινικές, οι οποίες θα αναλαμβάνουν μόνο κρούσματα αυτού του “φονικού” κορωνοϊού.

candia

Δύο χιλιάδες γιατροί προσλήφθηκαν για λίγους μήνες (εν τέλει υπήρχε διαθέσιμο για την πρόσληψη ιατρών) ενώ ο Άδωνις, ως Υπουργός Ανάπτυξης, το θεώρησε απολύτως φυσιολογικό να υπάρχει τέτοια αύξηση στην τιμή των ειδών που βρίσκονται σε έλλειψη αλλά μας είναι απολύτως απαραίτητα.

Όπως είπε ο ίδιος, είναι ο νόμος της ελεύθερης αγοράς: η ζήτηση αυξάνει την τιμή. Κι εγώ με το φτωχό μου το μυαλουδάκι, σκεπτόμενη μη-ανθρωποκεντρικά (όπως ο Άδωνις), λέω: “Αν οι γιατροί έβγαιναν αυτή τη στιγμή και απεργούσαν ζητώντας αύξηση του μισθού τους και την αυτονόητη πληρωμή των εφημεριών τους, πώς θα το έβλεπε άραγε η κυβέρνηση;

Η πρώτη αδυναμία, λοιπόν, του συστήματός μας φάνηκε και είναι εκείνη στο χώρο της πολύπαθης Υγείας. Θέλω να πιστεύω και πραγματικά το αντεύχομαι να μη γίνει αφορμή αυτός ο ιός για την ιδιωτικοποίηση του χώρου της υγείας.

Επόμενη αδυναμία, εκείνη στο χώρο της Παιδείας. Έκλεισαν τα σχολεία για δεκατέσσερις ημέρες (που φυσικά δεν πρόκειται να είναι μόνο δεκατέσσερις) και κανένας αρμόδιος Υπουργός σε κανένα Υπουργείο δε σκέφτηκε να γίνει το αυτονόητο: μαθήματα εξ αποστάσεως. Άλλωστε, όλοι γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει σπίτι χωρίς ίντερνετ και -ακόμα και εάν υπάρχει- μπορεί πολύ εύκολα να βρεθεί τρόπος να διδαχθεί η ύλη με άλλους τρόπους και πάλι εξ αποστάσεως. Ας ελπίσουμε ότι θα … τους γίνει μάθημα εκεί στο Υπουργείο και δε θα τρέχουν και δε θα φτάνουν τελευταία στιγμή προσπαθώντας να καλύψουν την ύλη.

Ποιος θα το πίστευε ότι εν έτει 2020 θα σχηματίζαμε ουρές έξω από ένα σουπερ μάρκετ ή φαρμακείο για να ψωνίσουμε είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα και χαρτιά υγείας (!), ή μάσκες που -στην τελική- στους υγιείς δεν είναι καν απαραίτητες!

Άραγε, αγοράζοντας όλα αυτά τα προϊόντα, υπό τον φόβο της έλλειψης, έχουμε ποτέ σκεφτεί πόσο κακό κάνουμε στο συνάνθρωπο που -σε μια πραγματικά δύσκολη ώρα- δεν μπορεί, λόγω έλλειψης ή ανατιμήσεων, να αγοράσει αυτά που θα του σώσουν κυριολεκτικά τη ζωή; Δυστυχώς, για άλλη μία φορά, κάποιοι έδειξαν τον πραγματικό, εγωιστικό τους εαυτό και την έλλειψη ενσυναίσθησης.

Δεν ξέρω αν αυτή η απομόνωση θα μας κάνει καλό. Πολλοί άνθρωποι από τις πρώτες κιόλας ώρες που ανακοινώθηκε το κλείσιμο των σχολείων, τρελάθηκαν γιατί (άκου τώρα!) τι θα έκαναν με τα παιδιά τους 24 ώρες μέσα στο σπίτι! Πολλοί άλλοι φρίκαραν ακόμα περισσότερο που θα έπρεπε να ξοδέψουν περισσότερο χρόνο μαζί με το σύντροφό τους κάτω από την ίδια στέγη.

Πέρα από τα μαθήματα, όμως, που χάθηκαν, και τις ακραίες συμπεριφορές, πιστεύω ότι αυτή η πανδημία είναι η ευκαιρία να πάρουμε όλοι μας κάποια άλλα μαθήματα.

Μέσα από μια κατάσταση εντελώς πρωτόγνωρη για όλους μας, μέσα από καραντίνα ημερών, χωρίς δουλειά και πολλές υποχρεώσεις, μας δόθηκε η ευκαιρία να μείνουμε περισσότερο χρόνο με τον εαυτό μας, να γνωριστούμε καλύτερα, να διαλογιστούμε και να εκτιμήσουμε αυτά που μέχρι πρότινος μας δίδονταν απλόχερα.

Υπάρχουν τόσα πράγματα που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε δεδομένα: την υγεία μας και την υγεία των ανθρώπων μας, την ελευθερία μας να περπατήσουμε στο δρόμο παρέα με φίλους, την επιλογή μας να πάμε σε μία παραλία ή σε μία καφετέρια/εστιατόριο, ακόμα και … τον τουρισμό!

Αυτό που παρατηρώ είναι ότι αυτή η “απομόνωση” είναι η τέλεια ευκαιρία για να έρθουμε ουσιαστικά πιο κοντά με τους δικούς μας ανθρώπους. Είναι η ευκαιρία να επιλέξουμε με ποιους λίγους θα συγχρωτιστούμε και με ποιους θα κρατήσουμε μια επαφή έστω και εξ αποστάσεως. Είναι ο κατάλληλος τρόπος να εκτιμήσουμε αυτά που μέχρι πρότινος είχαμε, ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ, και να δώσουμε αξία σε πράγματα και καταστάσεις που μέχρι χθες θεωρούσαμε δεδομένα.

Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να περάσουμε χρόνο με την οικογένειά μας, να διαβάσουμε λίγο περισσότερο, να συζητήσουμε, να προβληματιστούμε για το τι πράγματα έχουμε κάνει στραβά και πώς θα μπορέσουμε να τα διορθώσουμε, γενικώς και ειδικώς μιλώντας.

Ίσως τελικά αυτή η απομόνωση να είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να αλλάξουν κάποια πράγματα γιατί, όπως όλα έδειξαν, ο φόβος για το τι θα γίνει στο “μέλλον” δεν ήταν εν τέλει και τόσο μακρυά. Ως “Ελεύθεροι Πολιορκημένοι” ας αναλογιστούμε τα λάθη μας και ας σκεφτούμε τις πιθανές λύσεις των προβλημάτων που οι ίδιοι δημιουργήσαμε. Μέσα από τις στάχτες μας, ως άλλοι φοίνικες, ας ανοίξουμε τα φτερά μας ώστε να καταφέρουμε να βγούμε ζωντανοί και κερδισμένοι.

Ας κρατήσουμε μόνο τα καλά που μπορεί να μας προσφέρει μια τέτοια κατάσταση και μέσα από μία τέτοια πανδημία, ας βγούμε όλοι θετικοί.

ΥΓ: Μόλις ανακοινώθηκε ότι απαγορεύονται οι συναθροίσεις άνω των δέκα ατόμων σε εξωτερικούς χώρους. Ευκαιρία και αυτή να επιλέξουμε ποιους πραγματικά θέλουμε κοντά μας.