Γιάννης Κρομμυδάκης: Η “Βεντέτα” είναι τοξική και για τις δυο πλευρές…

Σε λίγες ημέρες, βγαίνει στις σκοτεινές αίθουσες της Κρήτης, μια… διαφορετική εκδοχή της Κρητικής “βεντέτας”. Πρόκειται για ένα ιδιότυπο  “Γουέστερν” – όπως μας το χαρακτήρισε – ο ίδιος ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο οποίος λίγο πριν τη μεγάλη πρεμιέρα, μας ξεδίπλωσε ορισμένες από τις πτυχές, μιας ομολογουμένως αρκετά ενδιαφέρουσας προσπάθειας, η οποία είναι έτοιμη να τεθείς προς κρίση, από το κινηματογραφόφιλο κοινό της Κρήτης. Ο Γιάννης Κρομμυδάκης, μας δίνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες  και μας προετοιμάζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, γι’ αυτό που θα βλέπουμε από τις 9 Απριλίου, στο Mega Place στα Χανιά, αλλά και σε άλλους κινηματογράφους στο νησί…

Αυτό που θέλω είναι να περάσει καλά ο κόσμος, να γελάσει , να συγκινηθεί να ταξιδέψει και να βγει χορτασμένος.

Πως μπήκε στην ζωή σας ο κινηματογράφος και τι σημαίνει για εσάς πλέον;

candia

Όταν ήμουν στο γυμνάσιο,  η καθηγήτρια των αγγλικών μας πήγε να δούμε τους 7 σαμουράι στον κινηματογράφο ακόμα και σήμερα είναι η αγαπημένη μου ταινία. Έρχεται η ώρα να διαλέξεις κάτι στην ζωή σου κάτι να αγαπάς ,να σε γεμίζει συναισθηματικά και όσο και αν σε κουράζει να μην μετανιώνεις για τον χρόνο που ξόδεψες, για μένα έτυχε να είναι ο κινηματογράφος, αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο είναι ότι μέσα του μπορούν να κρυφτούν όλες οι τέχνες.

tipografo prints

Από λάτρης των ταινιών, δίπλα στο “σχολείο” του Παντελή Βούλγαρη…

Από λάτρης των ταινιών, πως κάποιος άνθρωπος μπορεί να αποτελέσει «μέρος» μιας ταινίας;

Πολύ απλά , μπορεί να βρει αντίστοιχες ομάδες είτε θεατρικές , είτε ομάδες που ασχολούνται με φωτογραφία  , είτε κινηματογραφικές ομάδες όπως την δική μας και να αφιερώσει χρόνο με το αντικείμενο, να ανακαλύψει πιο κομμάτι στην δημιουργία μιας ταινίας του αρέσει περισσότερο και έπειτα στοχευμένα  πλέον να εξελιχτεί σε αυτό. Μετά μέσα από πιο συγκεκριμένες ομάδες και αφιερώνοντας  ατομικά προσωπικό χρόνο σε έρευνα για γνώσεις  και εξάσκηση στο συγκεκριμένο κομμάτι να γίνει απαραίτητος συνεργάτης σε δραστηριότητες που γίνονται στην πόλη μας. Και υπάρχει και συνέχεια μετά  αυτό…είναι σκαλοπάτια.

“Ένας ηθοποιός πρέπει να έχει καθαρό μυαλό για να μπει στο ρόλο και μετά  –  το ακόμα πιο δύσκολο κομμάτι –  να  κρίνεις ως σκηνοθέτης τον ίδιο σου τον εαυτό υποκριτικά”

Τι άλλαξε στην «ματιά» σας,  την πρώτη φορά που περάσατε… μπροστά, στην παραγωγή μιας κινηματογραφικής ταινίας, δεν εννοώ ως πρωταγωνιστής, αλλά το άτομο που «οργανώνει» τα πάντα γύρω από μια ταινία;

Δεν άλλαξαν πολλά διότι ξεκινώντας με μικρού μήκους ταινίες , τα βήματα στο κομμάτι της παραγωγής είναι τα ίδια απλά σε μικρότερη κλίμακα. Το βασικό είναι να έχεις  μια καλή ομάδα που έχετε ξαναδουλέψει μαζί. Αυτό που με βοήθησε πάρα πολύ είναι η εμπειρία που απέκτησα δουλεύοντας ως βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία  του αγαπητού  Πεντέλη Βούλγαρη “Το τελευταίο σημείωμα”, εκεί πήρα αρκετές γνώσεις όσο αναφορά το software και τον σωστό τρόπο οργάνωσης των γυρισμάτων που έπειτα μεταλαμπάδευσα στην ομάδα μου.

Η Κρητική “Βεντέτα” και οι ομοιότητες της με τα… Γουέστερν!

Μιλήστε μας λίγο για την «Βεντέτα», πως αποφασίσατε να καταπιαστείτε με ένα τόσο ιδιαίτερο θέμα, για την Κρητική κοινωνία…;

Μ’ αρέσει κάθε ταινία που φτιάχνω να έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα και μια ιδέα. Θεώρησα ότι η Βεντέτα είναι ένα σύγχρονο φαινόμενο που έχει παλιές ρίζες  και  πάρα πολλές ομοιότητες με μια ταινία Γουέστερν. Ορίστε ένας ιδιαίτερος χαρακτήρα . Ένα σύγχρονο Κρητικό Γουέστερν με πρωταγωνίστρια την Βεντέτα  κάτι που αγγίζει τα πλαίσια του ρεαλισμού με βάση τις ειδήσεις που δυστυχώς ακούμε. Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που αναδεικνύει το ύφος της ταινίας είναι η πρωτότυπη μουσική που έγραψε ο Βαγγέλης Γιαννητσουδάκης και ο Μιχάλης Παπαδάκης που είναι μουσική Γουέστερν μέσα από Κρητική μουσική με παραδοσιακά Κρητικά όργανα. Η ταινία μέσα έχει αρκετά κωμικά στοιχεία και προσπάθησα να υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στο δράμα και την κωμωδία. Φυσικά η κωμωδία βρίσκεται σε περιφερειακές δράσεις που δεν έχουν άμεση σχέση με την Βεντέτα των οικογενειών.

 

Ποια ήταν τα στάδια που ακολουθήσατε, από την επιλογή του «θέματος», μέχρι και τώρα που μας χωρίζουν λίγες μόλις ημέρες, πριν από το να βγει η ταινία στις αίθουσες;

Γενικά είναι τέσσερα στάδια, προ παραγωγή , γυρίσματα , ‘’μετά παραγωγή’’ και προώθηση της ταινίας. Και συγκεκριμένα: 1) Προπαραγωγή – συγγραφή σεναρίου, επιλογή του συνεργείου, κάμερα , ήχο , ενδυματολογικό μακιγιάζ κτλ, πλάνο γυρισμάτων με ημερομηνίες. Casting  , ρεπεράζ ( αναζήτηση περιοχών που αντιστοιχούν σε σκηνές), πρόβες , εύρεση αντικειμένων , οχημάτων ρούχων όπλων κτλ, τεστ και στήσιμο κινηματογραφικού εξοπλισμού , κτλ 2) Μετά έχουμε Γυρίσματα…, 3) Μετά από τα γυρίσματα,  Μοντάζ, χρωματισμός εικόνας , σπέσιαλ εφέ , σύνθεσή μουσικής , σχεδιασμός ήχου ταινίας. Τεστ στο σινεμά, 4) Προώθηση: Αφίσες , τρέιλερ , συμφωνίες για προβολή , διαφήμιση κτλ.

 

Αισθανθήκατε ποτέ πως κάνατε λάθος επιλογή, αλλά δεν υπήρχε… γυρισμός;

Η προ παραγωγή είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ταινίας , όταν έχει γίνει σωστά πρέπει να είσαι άτυχος για να γίνει ένα τόσο μεγάλο λάθος  που να σκέφτεσαι να σταματήσεις την ταινία. Λάθη και προβλήματα υπήρχαν, κάποια τα περιμέναμε κάποια όχι αλλά  προσαρμοζόμασταν και προχωρούσαμε και εκεί είναι που σε βοηθάει μια καλή ομάδα. Και φυσικά ήταν και πάντα είναι δεδομένο ότι τα γυρίσματα θα είναι κάτι πάρα πολύ δύσκολο.

Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που αναδεικνύει το ύφος της ταινίας είναι η πρωτότυπη μουσική που έγραψε ο Βαγγέλης Γιαννητσουδάκης και ο Μιχάλης Παπαδάκης που είναι μουσική Γουέστερν μέσα από Κρητική μουσική με παραδοσιακά Κρητικά όργανα.

Πόσο δύσκολο είναι για έναν νέο άνθρωπο να πρωταγωνιστεί αλλά και να σκηνοθετεί μια ταινία;

Ίσως να ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι που ήρθα αντιμέτωπος , πάντα ένας σκηνοθέτης είναι πιεσμένος με τον χρόνο για να βγουν τα πλάνα  και οι σκηνές  γιατί δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία και για να οργανωθεί ξανά το ίδιο γύρισμα είναι σχεδόν απαγορευτικό . Από την άλλη ένας ηθοποιός πρέπει να έχει καθαρό μυαλό για να μπει στο ρόλο και μετά  –  το ακόμα πιο δύσκολο κομμάτι –  να  κρίνεις ως σκηνοθέτης τον ίδιο σου τον εαυτό υποκριτικά.

Ποιοι “δούλεψαν” για την Βεντέτα…

 

“Μ’ αρέσει κάθε ταινία που φτιάχνω να έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα και μια ιδέα. Θεώρησα ότι η Βεντέτα είναι ένα σύγχρονο φαινόμενο που έχει παλιές ρίζες  και  πάρα πολλές ομοιότητες με μια ταινία Γουέστερν”

Μιλήστε μας λίγο για τους υπόλοιπους συντελεστές του φιλμ;

Είναι πραγματικά τόσοι πολλοί που με βοήθησαν που θα χρειαστώ πάρα πολλές σελίδες για να αποδώσω δίκαια τι μου πρόσφεραν και χωρίς να αδικήσω κάποιον. Θα προσπαθήσω να είμαι συνοπτικός και να αναφέρω τους πιο βασικούς. Θα ξεκινήσω με τον Γκάρι Μπόρλαντ ηθοποιό και υπεύθυνο παραγωγής και το δεξί  μου χέρι. Ξεκινάω έτσι γιατί ήταν από τους λίγους που πίστεψαν σε μένα όταν ήμουν στις αρχές, τον ευχαριστώ για όσα έχει κάνει είναι πολύ καλός φίλος και κουμπάρος μου πλέον. Το πιο δύσκολο κομμάτι για ένα κινηματογραφιστή πάντα είναι ο ήχος. Ο Πασκουάλε Βάλλε με την εμπειρία του και με πολύ σκληρή εργασία ως ηχολήπτης και σχεδιαστής ήχου της ταινίας έκανε εφικτό να μπορώ να έχω ένα τέτοιο αποτέλεσμα για να παίξει σε κινηματογράφο με 5.1 surround system. Οι μουσικοί μας Μιχάλης Παπαδάκης  και Βαγγέλης Γιαννητσουδάκης με την Middle Earth Studio που έγραψαν original μουσική με στίχους και με ένα τόσο ιδιαίτερο ύφος που τους ζήτησα Παραδοσιακό Κρητικό Γουέστερν. Οι ριζίτες μας Βατσάνης Μανώλης ,  Μαλαξιανάκης Δημοσθένης, Μαντακάκης Στέφανος, Λαβεντζάκης Μιχάλης , Μαρκουλάκης Γιώργος που τραγούδησαν το ριζίτικο της εισαγωγής και αποστέλλουν μέρος της πιο δυνατής σκηνής της ταινίας. Ο Μάνος Στεφανάκης, ένα πολύ αξιόλογο παιδί που μαζί στήσαμε  όλα τον  κινηματογραφικό εξοπλισμό με παρά  πολλές αυτοσχέδιες  πατέντες. Η Ξένια Ζάχου με το Make up School έκανε καταπληκτική δουλειά στο μακιγιάζ , ειδικά σε πληγές από σφαίρες και την βρωμιά που έπρεπε να υπάρχει στους χαρακτήρες, είναι ένας άνθρωπος που εκτιμώ και  με έχει βοηθήσει σε πάρα πολλές δουλειές. Έχω βάλει σχεδόν το μισό μου σόι σε διάφορα πόστα στο συνεργείο γι’ αυτό θα δείτε στους τίτλους τέλους πολύ “Κρομμυδάκη”. Στάθηκαν στο ύψος τους ως συνεργάτες. Ονόματα που αποτελούσαν το σκελετό της ομάδας είναι επίσης Μελίνα Κούρτη , Τόνια Κοράκακη ως βοηθοί σκηνοθέτη. Ελίζα Κιοσέ ενδυματολόγος, Ρούσα Μαρκάκη καλλιτεχνική επιμέλεια, Χάρολντ Βόκρυ βοηθός παραγωγής , χωρίς αυτούς δεν θα γινόταν γύρισμα. Ο Χορευτικός Σύλλογος “Βιγλάτορες”  μας έδωσε κάποιες πανέμορφες παραδοσιακές στολές και ο Σήφης Βιγλάκης  χόρεψε με την ομάδα του σε μια από τις σκηνές, είναι όλοι τους όμορφοι άνθρωποι. Ο Ρενιέρης ο Μάρκος  έχει πολλά ταλέντα και με βοηθάει σε όλες τις ταινίας  που κάνω. Ο Πέτρος Τσακιράκης με βοήθησε με τις ευρηματικές μαντινάδες του και τις βαριές κρητικές ατάκες της ταινίας. Ο κύριος Χιωτάκης και όλα τα παιδιά στο Mega Place μας έδειξαν εμπιστοσύνη και μας έδωσαν το πανί του κινηματογράφου να κάνουμε όλα τα απαραίτητα πειράματα. Στους συντελεστές δεν θα αναφέρω τους ηθοποιούς  και τους βοηθητικούς αλλά έχω να πω ότι είναι πάρα πολλοί, όλοι τους ήταν τόσο πρόθυμοι και είχαμε άψογη συνεργασία. Ως σκηνοθέτης άλλωστε αναγκαστικά δένεσαι με όλους τους ηθοποιούς σου γιατί είναι οι χαρακτήρες της φαντασίας σου είτε είναι μεγάλοι είτε είναι μικροί οι ρόλοι.

Θέλω ο θεατής να μπει στην διαδικασία να φαντάζεται τι θα γίνουν τελικά αυτοί οι χαρακτήρες; Που να είναι τώρα ; Τι  να κάνουν..;

Ποια είναι τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε μέσα από αυτή την ταινία;

Αυτό που θέλω είναι να περάσει καλά ο κόσμος, να γελάσει , να συγκινηθεί να ταξιδέψει και να βγει χορτασμένος. Το μήνυμα ότι η Βεντέτα είναι τοξική και για τις δυο πλευρές απορρέει από την ταινία αλλά είναι και το προφανές μήνυμα που λίγο πολύ το ξέρουμε όλοι, δεν ανακάλυψα τον τροχό. Αλλά πιστεύω ότι αν ένας άνθρωπος είναι συναισθηματικά χορτασμένος ίσως την επόμενη μέρα , για λίγη ώρα να είναι λίγο καλύτερος άνθρωπος από τι θα ήταν αν δεν είχε δει μια ταινία ή αν δεν τον είχε αγγίξει μια οποιαδήποτε  μορφή τέχνης και αυτό υπερβαίνει κάθε μήνυμα.

Λένε πως το πιο σημαντικό για μια ταινία, είναι φεύγοντας από τον κινηματογράφο, να σου δίνει «τροφή» για συζήτηση. Στην περίπτωση της «Βεντέτας» προκύπτει κάτι τέτοιο…;

Συμφωνώ  και προσπαθώ να το κάνω αυτό μέσα από τους χαρακτήρες μου, θέλω ο θεατής να μπει στην διαδικασία να φαντάζεται τι θα γίνουν τελικά αυτοί οι χαρακτήρες; Που να είναι τώρα ; Τι  να κάνουν; και να γίνεται συζήτηση. Αν το πέτυχα αυτό ή όχι θα το κρίνει  ο θεατής.