Χρήστος Παπαδόπουλος: Η ουσία δεν είναι τι γράφεις αλλά τι πετάς και εγώ πετάω πολλά

Πηγή Φωτογραφίας: ogdoo.gr
Ο.Χ.
Γράφει η Όλγα Χναρά…
Υπήρξε μέλος του θρυλικότερου ίσως ελληνικού συγκροτήματος, των τελευταίων δεκαετιών, “Τα Παιδιά από την Πάτρα”. Ο Χρήστος Παπαδόπουλος, συνέδεσε τ’ όνομά του με το σχήμα, αλλά έγραψε την δική του πολλή μεγάλη μουσική ιστορία, από την διάλυση του και μετά. Με δεκάδες επιτυχίες στο “βιογραφικό” του, με τεράστιες συνεργασίες και με μια πορεία χωρίς παρεκκλίσεις και πισωγυρίσματα, κατάφερε να συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο αναγνωρίσιμους και ταλαντούχους δημιουργούς, στο χώρο του Ελληνικού τραγουδιού. Πάμε να τον γνωρίσουμε καλύτερα…
Από τα γυρίσματα του δημοφιλούς σήριαλ του Μανούσου Μανουσάκη στο Open, “Το Κόκκινο Ποτάμι”
Υπήρξε κάποιο ερέθισμα κοιτώντας πίσω στον χρόνο, που σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με την μουσική; 
Μεγάλωσα μέχρι τα 18 στα Γρεβενά όπου έπαιζα από τα δέκα μου τρομπέτα στη φιλαρμονική του Δήμου. Παράλληλα στα δώδεκα,  άρχισα να παίζω rock, πέρασα μετά στο Πολυτεχνείο της Πάτρας και εκεί,  δημιουργήσαμε το συγκρότημα “Τα παιδιά από την Πάτρα”,  με το οποίο πουλήσαμε 750.000 δίσκους. Στο γκρουπ, ήμουν ο βασικός συνθέτης…
“Aν η ταινία γίνει επιτυχία, έχεις πολλές πιθανότητες το τραγούδι αυτό να ακουστεί και στα ραδιόφωνα. Αν δεν γίνει η ταινία – ή η σειρά επιτυχία – δύσκολα θα ακουστεί το κομμάτι. Εμένα όμως με συναρπάζει η ορχηστρική μουσική,  να ταιριάζει με την εικόνα…”
Για έναν καλλιτέχνη – δημιουργό όπως εσείς,  που ασχολείται τόσο πολυδιάστατα με την μουσική, πιστεύετε συμβάλλει περισσότερο, το έμφυτο ταλέντο ή  η τεχνική – σπουδή;
Το ταλέντο παίζει μικρό ρόλο. Όλα όμως, είναι θέμα δουλειάς. Όταν γράφεις μουσική δεν περιμένεις να σου έρθει επιφοίτηση. Αφιερώνεις ένα οκτάωρο στο studio που πολλές φορές γίνεται και 16 ώρες. Επίσης είμαι της γνώμης ότι καλές είναι οι σπουδές στα ωδεία, αλλά η μουσική μαθαίνεται στο πάλκο. Επίσης δεν ισχύει αυτό που έλεγαν οι παλιοί “δεν μπορείς να κρατάς δύο καρπούζια στο ένα χέρι”, στις μέρες μας καλό είναι να έχεις και 2 και 3 πτυχία μουσικών σπουδών και αν έχεις και δραματικής σχολής! Super είσαι και performer, αν έχεις και ηχοληψίας και ξέρεις να ηχογραφείς καλά τον εαυτό σου!

Γράφοντας μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση…

Τι είναι αυτό που αναζητάτε όταν γράφετε μουσική για κάποια παραγωγή  στην τηλεόραση; Προφανώς και θα υπάρχει στενή συνεργασία με τον σκηνοθέτη,  τον σεναριογράφο κλπ σε αυτές τις περιπτώσεις…
Εννοείται ότι διαβάζω το σενάριο μήνες πριν τα γυρίσματα και αρχίζω να γράφω τα πρώτα demo.Η ουσία όμως δεν είναι τι γράφεις αλλά τι πετάς και εγώ πετάω πολλά.Σημαντικό είναι το τραγούδι των τίτλων να είναι καλό με ωραίο τραγουδιστή και ο στίχος του να περιέχει μέσα την υπόθεση τού film. Aν η ταινία γίνει επιτυχία, έχεις πολλές πιθανότητες το τραγούδι αυτό να ακουστεί και στα ραδιόφωνα. Αν δεν γίνει η ταινία – ή η σειρά επιτυχία – δύσκολα θα ακουστεί το κομμάτι. Εμένα όμως με συναρπάζει η ορχηστρική μουσική,  να ταιριάζει με την εικόνα…
Δημιουργήσαμε το συγκρότημα “Τα παιδιά από την Πάτρα”,  με το οποίο πουλήσαμε 750.000 δίσκους!
Υπάρχει κάποιο επαγγελματικό όνειρο, που έχετε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σας και που θα θέλατε κάποτε να πραγματοποιηθεί…; 
Ναι να μελοποιήσω σπουδαίους Έλληνες ποιητές και να γράψω μουσική για μεγάλες θεατρικές παραστάσεις της Λυρικής και του Εθνικού! Γιατί έτσι  δημιουργώ έργο για τους γνωρίζοντες. Πιστεύω για τον κόσμο, ότι κάποια τραγούδια μου πέρασαν στα χείλη του και αυτό με συναρπάζει.
“Είμαι της γνώμης ότι καλές είναι οι σπουδές στα ωδεία, αλλά η μουσική μαθαίνεται στο πάλκο”
Ποια είναι τα επαγγελματικά σας  σχέδια, αυτή την περίοδο…;  
Σε κάθε επεισόδιο του “Κόκκινου Ποταμιού” γράφω μουσική, παράλληλα ετοιμάζω τη μουσική για μία καινούργια ταινία και γράφω τραγούδια σε νέα παιδιά! Με την επαφή μου με νέους δημιουργούς, τραγουδιστές και μουσικούς μαθαίνω κι εγώ από αυτούς…

candia