ΑΠΟΨΗ: Εκούσια ή ακούσια;

Του Ανδρέα Σπανουδάκη

Η τελευταία ανακοίνωση του Χρήστου Μαρκογιαννάκη, ιδιαίτερα αιχμηρή και σκληρή, με βαριές κατηγορίες για τον Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, με έφεραν πίσω κάποιες δεκαετίες τότε που η πολιτική βεντέτα μεταξύ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του Πολυχρόνη Πολυχρονίδη είχε συνταράξει την τοπική κοινωνία.

Και τότε οι συγκρούσεις μεταξύ του Πολυχρονίδη και του Μητσοτάκη ήταν αβυσσαλέες, υπήρχε βαθιά εχθρότητα ανάμεσα στις δυο ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες με καταβολές από τον μεγάλο Κεντρώο χώρο.

Κάτι ανάλογο ζούμε και σήμερα με την κόντρα που έχει εξελιχθεί σε μετωπική σύγκρουση μεταξύ ( πάλι ενός Μητσοτάκη) του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη και του Χρήστου Μαρκογιαννάκη.

Η σύγκρουση αυτή, κατά τον Χρήστο Μαρκογιαννάκη, έχει ξεφύγει από τον πολιτικό χαρακτήρα της (αποκλεισμός του Χρήστου από το ψηφοδέλτιο) και αποκτά, πλέον, προσωπικό περιεχόμενο που, κατά τον ίδιο, προσβάλλει την οικογένειά του.

Αφορμή ο “μικρόςΜαρκογιαννάκης που εκούσια ή ακούσια – θα το δούμε παρακάτω – βρίσκεται στο μέσον μιας “ισχυρότατης πολιτικής καταιγίδας” που, κατά τους πολιτικούς φίλους του Χρήστου, σκοπό έχει να τον πλήξει ηθικά και πολιτικά.

Εκούσια, λοιπόν, η ακούσια; Παρά την θέλησή του ή με την θέλησή του ο Αλέξανδρος γίνεται άθυρμα χωρίς βούληση στα χέρια εκείνων που θέλουν να τον εντάξουν στο πολιτικό τους παιχνίδι;

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ο “μικρός” Μαρκογιαννάκης οδηγείται σαν “σφάγειο” για να βρεθεί απέναντι στον Αρναουτάκη στην διεκδίκηση της Περιφέρειας Κρήτης χωρίς να έχει αποκομίσει κάποιες διαβεβαιώσεις ή υποσχέσεις για μελλοντικά οφέλη;

Η συντριπτική ήττα του, όπως πιθανολογείται, από τον Αρναουτάκη ίσως – ο Αλέξανδρος – θεώρησε ότι είναι μεγάλη ευκαιρία να μετατρέψει την εκλογική ήττα σε ευκαιρία για διεκδικήσεις.

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ένας νέος άνθρωπος φιλόδοξος (δεν είναι κακό) σεμνός, ευπρεπής και μορφωμένος, γίνεται, εκούσια, το άθυρμα στους πολιτικούς σχεδιασμούς της Νέας Δημοκρατίας χωρίς να έχει διαπραγματευθεί το πολιτικό του μέλλον;

Ποιο θα μπορούσε να ήταν αυτό;

Η συμμετοχή του, σε δεύτερη φάση, μετά τις αυτοδοικητικές εκλογές, στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στις βουλευτικές εκλογές;

Ή ακόμα κάποια επιτελική θέση σε υπουργείο. Εξάλλου, η εμπειρία υπάρχει αφού βρέθηκε δίπλα στο θείο του στα υπουργεία που πέρασε. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι όσοι αποτυγχάνουν σε μια εκλογική διαδικασία τα κόμματα δεν τους στέλνουν….στην ανεργία.

Όμως, μια καθολική ήττα στις αυτοδιοικητικές, θα μπορούσε να είναι το “εισιτήριο” για τις βουλευτικές εκλογές; Μια ήττα με τον χαρακτηρισμό πανωλεθρία, καταστροφή θα μπορούσε να έχει θετικό πρόσημο για να τον επιλέξει ένα κόμμα ως υποψήφιο βουλευτή;

Εν κατακλείδι: Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ο “μικρός” Μαρκογιαννάκης, έρχεται σε σφοδρή αντιπαράθεση με τον θείο του και ευεργέτη του Χρήστο Μαρκογιαννάκη όταν μάλιστα η κόντρα του δευτέρου με τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας έχει πάρει διαστάσεις προσωπικής σύγκρουσης, γιατί – ο Αλέξανδρος – έχει κερδίσει ένα….. χαμόγελο του προέδρου όπως εξάλλου φαίνεται στη φωτογραφία;

Ίσως όλα τα παραπάνω να βρίσκονται στη σφαίρα της θεωρίας.

Ίσως να είναι υποθέσεις για την ερμηνεία ενός συνόλου παρατηρήσεων που επιβεβαιώνουν την υποκείμενη πραγματικότητα.

Όπως λέει ο ίδιος ο Αλέξανδρος: ” Τα τελευταία 25 χρόνια που θυμάμαι τον εαυτό μου, ξέρω ότι πολλοί έδωσαν ανάλογες υποσχέσεις, αλλά ο απολογισμός τους τους διέψευσε. Η Κρήτη, όμως, δεν μπορεί να χάσει άλλες ευκαιρίες. Πρέπει να είναι πρωταγωνίστρια στη νέα εποχή που ξημερώνει”.

Εμείς να συμπληρώσουμε: “Η Κρήτη χρειάζεται τη φωτιά της Κρητικής ψυχής, εκείνη τη φωτιά της καρδιάς και της σκέψης. Ας θυμηθούμε τα λόγια του Κωστή Παλαμά: “με της καρδιάς το πύρωμα“….

Όλα τ΄άλλα που λέγονται είναι….για να λέγονται.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

2 × four =