Αντώνης Κιοπές: Πολλές φορές «παλεύουμε» με το χάρο για να κερδίσουμε μια ζωή

Α.Κ.

 Γράφει η Ανδρονίκη Κοκοτσάκη Καθηγήτρια – Φιλόλογος

Πότε ξεκίνησε η επαγγελματική ενασχόληση σας με το ΕΚΑΒ;

Γεννήθηκα στην Αθήνα.  Σπούδασα ηλεκτρονικός και τελείωσα το 92 σχολή διασωστών του ΕΚΑΒ.  Εργάσθηκα ως ελεύθερος επαγγελματίας σε οικογενειακή επιχείρηση εισαγωγών εξαγωγών και αργότερα σε φαρμακευτική εταιρία,  Διευθυντής αλυσίδας σούπερ μάρκετ,  στην ολυμπιακή αεροπορία,  στα ΕΛΤΑ και στο δήμο Αθηναίων. Από αρχές του 2002 στο ΕΚΑΒ Αθήνας όπου και συνέδραμα στη δημιουργία της υπηρεσίας των μοτοσυκλετών άμεσης βοήθειας που λειτούργησαν σαν κινητές μονάδες με ιατρό. Τα τελευταία 10 χρόνια είμαι στα Χανιά, όπου επί δύο θητείες ήμουν πρόεδρος εργαζομένων και τον τελευταίο ενάμιση χρόνο περίπου, τομεάρχης Χανίων

Το επάγγελμα μας είναι λειτούργημα! Και βέβαια σε ευαισθητοποιεί  και βλέπεις με άλλο μάτι την καθημερινότητα

Ήταν μια επιλογή ανάγκης ή συνειδητή επιλογή;

Η επιλογή μου δεν ήταν καθαρά και μόνο βιοποριστική αλλά και λόγω της αγάπης για την προσφορά στον συνάνθρωπο. Το ΕΚΑΒ παρεμβαίνει όπου κινδυνεύει ανθρώπινη ζωή και υγεία,  αλλά και σε μαζικές καταστροφές. Γενικά σκοπός μας είναι η προάσπιση της ανθρώπινης ζωής και υγείας

Μέσα από το επάγγελμα μας, βλέπουμε με άλλο μάτι τη ζωή…

Η δουλειά αυτή έχει αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα γενικότερα;

Το επάγγελμα μας είναι λειτούργημα! Και βέβαια σε ευαισθητοποιεί  και βλέπεις με άλλο μάτι την καθημερινότητα. Είναι αυτό που λέμε ότι «πολλές φορές παλεύουμε με το χάρο για να κερδίσουμε μια ζωή». Αυτό είναι που κάνει τη δουλειά μας ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα. Σε κάθε «μάχη» παλεύουμε να βγούμε νικητές σώζοντας μια ζωή…

Αυτό που θα συμβούλευα τους νέους άνθρωπος που οδηγούν υπό την επήρεια του αλκοόλ είναι να πάνε σε μια κηδεία νέου ανθρώπου και να επισκεφθούν  την οικογένεια του εκλιπόντος μετά από μέρες. Τότε και μόνο τότε,  θα νιώσουν τον πόνο που αφήνει πίσω της,  η ανθρώπινη απώλεια.

Ποια είναι η δυσκολότερη επέμβαση που διαχειριστήκατε ως ΕΚΑΒ και δεν πρόκειται να ξεχάσετε ποτέ;

Μια από τις δυσκολότερες στιγμές ήταν η συνδρομή μας στις φωτιές της Ηλίας και ειδικά στην Αρτέμιδα όπου συνέδραμε η ομάδα καταστροφών και το τμήμα μοτοσυκλετών τότε του ΕΚΑΒ. Αξέχαστο επίσης παραμένει και το αεροπορικό ατύχημα του «Ήλιος». Βέβαια υπάρχουν “καταγεγραμμένες” και πολλές άλλες στιγμές από την καθημερινότητα και δυστυχώς από τα  πολλά τροχαία ατυχήματα – δυστυχήματα στο νησί.

Ποια είναι τα πιο συχνά περιστατικά που αντιμετωπίζετε;

Αντιμετωπίζουμε κάθε περιστατικό απειλής απώλειας της ανθρώπινης ζωής όπως τροχαία ατυχήματα παθολογικά καρδιολογικά ορθοπεδικά ακόμα και κοινωνικά περιστατικά.

Η υπηρεσία μ’ έχει τιμήσει πολλές φορές αλλά…

Έχετε πολλές διακρίσεις και βραβεύσεις στο ενεργητικό σας. Ποια είναι η πιο συγκινητική από αυτές;

Η υπηρεσία με έχει τιμήσει με εύφημες μνείες,  ηθικές αμοιβές αλλά και την επιλογή μου για τα αριστεία δράσης στο παρελθόν.  Όμως για εμένα η μεγαλύτερη διάκριση είναι το ευχαριστώ απ’ το συνάνθρωπο και η εικόνα της επιστροφής ενός ανθρώπου στην οικογένεια του μετά το πέρας της περιπέτειας του που χάρη στην άμεση παρέμβασή μας είχε αίσιο τέλος

Σε κάθε «μάχη» παλεύουμε να βγούμε νικητές σώζοντας μια ζωή… Αυτό είναι που κάνει τη δουλειά μας ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα

Τι θα συμβουλεύατε τους νέους που οδηγούν έχοντας κάνει χρήση αλκοόλ;

Αυτό που θα συμβούλευα τους νέους άνθρωπος που οδηγούν υπό την επήρεια του αλκοόλ είναι να πάνε σε μια κηδεία νέου ανθρώπου και να επισκεφθούν  την οικογένεια του εκλιπόντος μετά από μέρες. Τότε και μόνο τότε,  θα νιώσουν τον πόνο που αφήνει πίσω της,  η ανθρώπινη απώλεια.

Η μεγαλύτερη διάκριση είναι το ευχαριστώ απ’ το συνάνθρωπο και η εικόνα της επιστροφής ενός ανθρώπου στην οικογένεια του μετά το πέρας της περιπέτειας του που χάρη στην άμεση παρέμβασή μας είχε αίσιο τέλος

Να επισκεφτούν ακόμη  συνανθρώπους μας καθηλωμένους σε αναπηρικά αμαξίδια σε μια χώρα που δεν σέβεται καν την πρόσβαση σε δημόσιους χώρους με τα άναρχα παρκαρίσματα αυτοκινήτων να είναι μέρος της καθημερινότητας μας.

Τι εύχεστε για την νέα χρονιά;

Εύχομαι για τη νέα χρονιά λιγότερα τροχαία υγεία στους συμπολίτες μας και κύριος σεβασμό στο συνάνθρωπο